آمار اعدام در ماه ۷ میلادی؛ ثبت ۷۱ اعدام در ۲۶ زندان ایران؛ اعدام ۷ زندانی سیاسی در مکانهای نامعلوم و ملأعام
۱۷ مرداد ۱۴۰۵؛ سازمان حقوق بشری کُردپا در ماه هفتم میلادی ۲۰۲۶، اعدام دستکم ۷۱ نفر در ایران را در ۲۶ زندان ایران، ۶ مورد در مکان نامشخص و ۲ نفر در ملأعام ثبت کرده است. از این میان، ۷ زندانی سیاسی، شامل ۶ نفر در ارتباط با اعتراضات دی ۱۴۰۴ و یک نفر در ارتباط با اعتراضات ژن ژیان ئازادی، و ۲ زندانی امنیتی در ارتباط با گروههای تند مذهبی، بیش از ۵۰٪ در ارتباط با «قتل» و ۳۶٪ در ارتباط با «مواد مخدر» اعدام شدهاند. همچنین ۲ تن زن، ۱ تن کودک-مجرم و یک تن دیگر احتمالا کودک-مجرم بوده است.
کُردپا در ارتباط با اعدامها در ۶ ماه اولیه ۲۰۲۶، آمار ۳۵۹ نفر را ثبت و در ارتباط با دادههای آماری در ۱۵ سال گذشته اعدام ۹,۱۴۹ را ثبت کرده است.
بازنمود آمار اعدام در ژوئیه ۲۰۲۶؛
۷۱ نفر در ۲۶ زندان ایران، ۶ نفر در مکان نامشخص و ۲ نفر در ملأعام اعدام شدهاند.
از میان اعدامشدگان، ۷ نفر شهروند کورد، ۴ نفر شهروند بلوچ، ۱ تن شهروند ترک، ۱ تن شهروند ترکمن و ۴ نفر تبعه کشور افغانستان بودهاند.
۶ زندانی سیاسی و معترض دی ۱۴۰۴، از جمله «محمدامین دهاقانی»، «عرفان اسفندیاری»، «گلمحمد محمدی»، «مهدی خانکی»، «ابوالفضل سپاهی بادجانی» و «امیرحسین صفری حسینآبادی»، با اتهامات «جاسوسی»، «محاربه»، «افساد فیالارض»، «تخریب اموال عمومی» و «قتل» در مکانهای نامعلومی و از این میان، «ابوالفضل سپاهی بادجانی» و «امیرحسین صفری حسینآبادی» در ملأعام در اصفهان اعدام شدند.
«عارف خوشکار»، زندانی سیاسی و بازداشتشده خیزش انقلابی ژن ژیان ئازادی نیز در زندان قزلحصار به انتساب «قتل یک فرد حکومتی» اعدام شد.
همچنین «محیالدین عبداللهی» و «حسین پالانی»، دو شهروند کورد، به اتهام «بغی» در ارتباط با «داعش» اعدام شدند.
از این میان، ۳۶ تن به اتهام قتل، ۲۶ نفر در ارتباط با مواد مخدر و یک تن در ارتباط با اتهام «تجاوز به عنف» اعدام شد.
از میان اعدامشدگان، ۲ تن زن بودهاند و یک شهروند کورد با نام «فرزاد سبحانی»،اهل نقده، در زمان اتهام «ارتکاب قتل» زیر ۱۸ سال سن داشته است. همچنین «میثم ایرندگانی»، شهروند بلوچ اعدامشده در ایرانشهر به اتهام «قتل»، احتمالا زیر ۱۸ سال سن دارد.
از میان ۷۱ نفر اعدامشده، بیش از ۹۴٪ اعدامها توسط منابع رسمی حکومت رسانهای نمیشوند و ۶۷٪ بهصورت گروههای ۲ تا چند نفره اعدام شدهاند. اما حکومت خبر اعدام زندانیان سیاسی و یا زندانیان با اتهامات «امنیتی» را تماما رسانهای کرده است.
در همین رابطه بخوانید، دادههای طولی و ساختاری اعدام در ۱۵ سال گذشته (۲۰۱۲ – نیمه اول ۲۰۲۶)؛
آمار نیمه اول ۲۰۲۶: از میان بیش از ۳۵۹ اعدام در کل ایران، کوردها با ۳۰ تن و بلوچها با ۲۸ تن بالاترین آمار اعدامهای اتنیکی را دارند. ۹ تن از اعدامشدگان زن و ۴ نفر در ملأعام به دار آویخته شدند.
جهش بیسابقه اعدامهای سیاسی: تنها طی ۵ ماه، از ۲۷ دی ۱۴۰۴ تا ۲۶ خرداد ۱۴۰۵، حکم اعدام ۴۶ زندانی سیاسی و عقیدتی بهصورت شتابزده و مخفیانه اجرا شد که بالاترین آمار در کوتاهترین بازه زمانی پس از دهه ۱۳۶۰ است. این تعداد شامل ۲۰ معترض دیماه ۱۴۰۴، ۱۴ متهم به جاسوسی، با جهش بیسابقه در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، ۱۱ متهم به «بَغی» و یک معترض ژن ژیان ئازادی است که ویدئوی اعتراف اجباری ۳۰ تن از آنان پخش شد.
نمودار طولی ۱۵ ساله (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۶): از مجموع دستکم ۹,۰۷۸ اعدام در کشور، با رکورد ۱,۵۶۳ مورد در سال ۲۰۲۵، اعدام ۲۵۰ زن، ۵۰ کودک-مجرم و ۲۹۷ مورد در ملأعام، هویت ۹۸۰ شهروند کُرد احراز شده است.
شاخص ستم ساختاری و اتنیکی: کُردها با وجود اینکه بیش از ۱۰٪ از جمعیت ایران را تشکیل میدهند، ۳۰٪ از کل اعدامهای سیاسی، شامل ۴۵ نفر از ۱۴۹ نفر، و ۸۲٪ از اعدامهای عقیدتی، شامل ۲۴ نفر از ۲۹ نفر، در کل کشور را به خود اختصاص دادهاند.
الگوهای سیستماتیک نقض حقوق بشر کوردها:
ناپدیدسازی قهری پیکرها: عدم تحویل پیکر اعدامشدگان سیاسی کورد به خانوادهها در بیش از ۹۵٪ موارد.
محرومیت از حق دفاع: محرومیت مطلق از وکیل مستقل و مهندسی صوری پروندهها توسط وکلای تسخیری امنیتی، مانند پرونده مهرداد محمدینیا.
فشارهای چندلایه: شکنجه جغرافیایی، انتقال به تهران و مراکز استانها، انتقامجویی اقتصادی از خانوادهها، قطع یارانه و مستمری، بومیزدایی و اعمال تنفر اتنیکی توسط قضات غیربومی در کوردستان، و استفاده از چرخه «اعدامهای پیشگیرانه» برای ارعاب جامعه.
