زندان ارومیه؛ ۴۲ روز بازداشت شلیر مامقادری، زن کُرد مبتلا به سرطان جان او بر اثر شکنجه در خطر جدی است
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵؛ با گذشت ۴۲ روز از بازداشت خودسرانه «شلیر مامقادری»، زن ۳۴ ساله کُرد اهل مهاباد، آخرین اطلاعات دریافتی نشان میدهد که او بهشدت تحت شکنجه جسمی قرار گرفته است؛ بهگونهای که نیروهای امنیتی ناچار شدهاند وی را تحت تدابیر شدید امنیتی به بیمارستان منتقل کنند تا تحت عمل جراحی قرار گیرد. با این حال، علیرغم کامل نشدن روند درمان و رسیدگی پزشکی ضروری، او دوباره به زندان ارومیه بازگردانده شده و همچنان از حق ملاقات با فرزندانش محروم است.
یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به کُردپا گفت؛ طی روزهای اخیر، شلیر مامقادری در پی شکنجه شدید جسمی که منجر به شکستگی و خونریزی شده بود، به بیمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما پیش از تکمیل روند درمان، دوباره به زندان ارومیه بازگردانده شد. این در حالی است که او علاوه بر ابتلا به سرطان، سرپرست دو فرزند خود نیز هست و همچنان در زندان از حق هرگونه ملاقات محروم مانده است.
کُردپا پیشتر در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، همزمان با بیستوسومین روز بازداشت خودسرانه او، از محرومیت شلیر مامقادری از دسترسی به وکیل و همچنین شکنجه شدید جسمی وی خبر داده بود. او اکنون در زندان ارومیه نگهداری میشود و روند محرومیتش از حق دسترسی به وکیل، ملاقات و تماس با فرزندانش همچنان ادامه دارد. با توجه به ابتلای او به سرطان سینه، نگرانی جدی درباره وضعیت جسمانیاش وجود دارد، بهویژه آنکه در شرایط بیماری، در بازداشتگاههای امنیتی تحت شکنجه قرار گرفته است.
شلیر مامقادری که از بهمن ۱۴۰۴ تاکنون در دو مرحله بازداشت شده، مبتلا به سرطان سینه است و سرپرستی دو فرزند دختر خود، از جمله یک کودک خردسال، را برعهده دارد. با این حال، در هر دو مرحله بازداشت از دسترسی به وکیل، دارو و ملاقات با خانواده محروم بوده و فرزندانش بدون سرپرست ماندهاند. او طی ۴۲ روز بازداشت خودسرانه تنها یک تماس چندثانیهای با خانواده داشته است.
پنجم اردیبهشت ۱۴۰۵، کُردپا در گزارشی اختصاصی از بازداشت خودسرانه او در هجدهمین روز بازداشت خبر داده و نوشته بود که وی در بیخبری مطلق در مکانی نامشخص در ارومیه نگهداری میشود.
شلیر مامقادری بامداد پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی، بهصورت خودسرانه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. این در حالی است که این دومین بازداشت خودسرانه او طی سه ماه گذشته به شمار میرود.
پیشتر نیز در نیمهشب ۱۲ بهمن ۱۴۰۴، دهها نیروی امنیتی مسلح با شکستن درِ منزل و همراه با خشونت، تهدید و فحاشی او را بازداشت کردند؛ بهگونهای که حتی اجازه پوشیدن لباس مناسب نیز به او داده نشد. او در آن زمان به یکی از بازداشتگاههای امنیتی اداره اطلاعات در مهاباد منتقل و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ پس از تودیع وثیقه دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. به گفته منابع مطلع، وی در آن دوره نیز تحت شکنجه شدید جسمی و روحی قرار گرفته و یکی از پاهایش شکسته شده بود؛ بهگونهای که پس از آزادی مستقیماً به بیمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت و همچنان نیازمند ادامه درمان بود. در آن بازداشت نیز او از دسترسی به وکیل و ملاقات با فرزندانش محروم بوده و تنها دو تماس کوتاه با خانواده داشته است.
این بازداشتها در حالی صورت گرفته که شلیر مامقادری بیش از یک سال است با سرطان سینه دستوپنجه نرم میکند و تحت شیمیدرمانی قرار دارد و نیازمند مصرف مداوم دارو است. با این حال، در هر دو مرحله بازداشت اجازه همراه داشتن داروهایش به او داده نشده است.
شلیر مامقادری از طریق کار نظافت منازل، هزینه زندگی خود و فرزندانش را تأمین میکرده است. اکنون با ادامه بازداشت او، فرزندانش بدون سرپرست ماندهاند و نگرانیها نسبت به وضعیت آنان افزایش یافته است.
تا زمان انتشار این خبر، هیچ اطلاعی از دلایل بازداشت این زن کُرد منتشر نشده و نیروهای امنیتی نیز توضیحی در این خصوص ارائه نکردهاند. همچنین او همچنان از دسترسی به وکیل، ملاقات با خانواده، رسیدگی پزشکی کامل و داروهای مورد نیاز خود محروم است؛ وضعیتی که در کنار شرایط جسمانی و خانوادگی او، نگرانیها درباره نقض جدی حقوق انسانی وی و فرزندانش را افزایش داده است.
در همین رابطه، کُردپا با تأکید بر بازداشت خودسرانه شلیر مامقادری، تداوم شکنجه، محرومیت از درمان با وجود ابتلا به سرطان، محرومیت از حق دسترسی به وکیل و تنها ماندن فرزندانش، این وضعیت را نمونهای آشکار از نقض سیستماتیک حقوق بشر، بهویژه در قبال زنان و کودکان، ارزیابی میکند؛ نقضی که در سایه ساختارهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی، بدون هرگونه حمایت مؤثر از اقشار آسیبپذیر ادامه دارد.
