عرفان کیانی؛ نهمین معترض دیماه در خیابان اعدام شد/ تنها تصویر او در پخش اعترافات اجباری نمایان شد
۵ اردیبهشت ۱۴۰۵؛ عرفان کیانی، از معترضان بازداشتشده در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بامداد شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ بهطور مخفیانه و در خیابان اعدام شد. رسانههای جمهوری اسلامی ایران این خبر را بدون اشاره به محل دقیق اعدام در ابتدای صبح منتشر کردند و شامگاه همان روز نیز فیلم اعترافات اجباری او در صداوسیمای جمهوری اسلامی پخش شد.
صبح شنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه منتشر کرد که عرفان کیانی «وابسته به موساد» و «لیدر و از عناصر دشمن در اغتشاشات» بوده و نوشته است که او در ۱۸ دی ۱۴۰۴ همراه چند نفر «اقدام به تخریب و تحریق اموال عمومی و خصوصی، ایجاد رعب و وحشت در سطح شهر و قدارهکشی کرده است».
همچنین صداوسیمای جمهوری اسلامی در گزارشی که اعترافات اجباری عرفان کیانی در آن پخش شده، اعلام کرده است که او توسط «سربازان گمنام» در وزارت اطلاعات شناسایی و بازداشت شده است. در این تصاویر، عرفان کیانی با ظاهری شکسته و با دستان بسته و دستبند در خیابان دیده میشود و اعتراضات شب ۱۸ دیماه در چهارراه پیروزی اصفهان را بازگو میکند؛ الگویی تکراری از اعترافات اجباری در جمهوری اسلامی ایران.
این قتل حکومتی از طریق اعدام در خیابان در حالی صورت گرفته که خبرگزاری میزان تنها به تأیید حکم اعدام از سوی دیوان عالی کشور و طی «روال قانونی» اشاره کرده و هیچ نشانه و جزئیات دیگری از پرونده منتشر نشده است. از جمله مشخص نیست که آیا او در جریان دادرسی به وکیل تعیینی دسترسی داشته یا اساسا وکیلی در اختیار داشته است؛ روند رسیدگی به پروندهاش چگونه و در چه شرایطی ظرف سه ماه طی شده؛ آیا آخرین ملاقات با خانواده را داشته و خبر اعدام به خانواده یا وکیل او اطلاع داده شده است یا نه. همچنین وضعیت پیکر او نامعلوم است و این پرسش مطرح است که آیا با پدیده ناپدیدسازی قهری مواجه شده است یا خیر.
این در حالی است که تمامی معترضان بازداشتشده در دوران بازجویی از حق دسترسی به وکیل محروم بودهاند و بسیاری از آنان در مراحل دادگاه نیز از سوی مقامات قضایی تهدید شدهاند که حق استفاده از وکیل را ندارند.
با اعدام عرفان کیانی، شمار معترضان اعدامشده در ارتباط با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ به ۹ نفر در مدت ۳۸ روز رسیده است. پیش از او، امیرعلی میرجعفری، صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در زندان مرکزی قم، امیرحسین حاتمی در ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار، محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست در ۱۶ فروردین و علی فهیم در ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ در همان زندان اعدام شده بودند.
در همین رابطه، کُردپا با اشاره به اعدام عرفان کیانی تنها ظرف سه ماه پس از اعتراضات دیماه، این روند را نشانهای آشکار از دادرسی ناعادلانه و شتابزده میداند که با اتکا به اعترافات اجباری و در غیاب تضمینهای اولیه حقوقی از جمله دسترسی به وکیل صورت گرفته است. کُردپا همچنین پخش اعترافات و نحوه اطلاعرسانی درباره این پرونده را در راستای اهداف تبلیغاتی حاکمیت و ایجاد ارعاب در جامعه ارزیابی میکند؛ رویکردی که با هدف سرکوب اعتراضات و هشدار به معترضان، از مجازات بهعنوان ابزار فشار و کنترل اجتماعی استفاده میکند.
