اعدام مخفیانه ۴ زندانی سیاسی و خطر اعدام دو تن دیگر؛ پویا قبادی، بابک علیپور، محمد تقوی سنگدهی و علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار
۱۱ فروردین ۱۴۰۵؛ طی دو روز چهار زندانی سیاسی به نامهای «پویا قبادی»، «بابک علیپور»، «محمد تقوی سنگدهی» و «علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار» بهصورت مخفیانه و بدون اطلاع قبلی به خانوادهها و وکلایشان اعدام شدهاند. همزمان، خطر اجرای حکم اعدام برای دو زندانی دیگر این پرونده، «وحید بنیعامریان» و «ابوالحسن منتظر»، همچنان جدی گزارش شده است.
صبح روز سهشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، رسانههای حکومتی از جمله «میزان» خبر اعدام «پویا قبادی» و «بابک علیپور» را بدون اشاره به محل اجرای حکم منتشر کردند. این در حالی است که یک روز پیش، در ۱۰ فروردین ۱۴۰۵، «محمد تقوی سنگدهی» و «علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار» نیز اعدام شده بودند.
گزارشها حاکی از آن است که این اعدامها در زندان قزلحصار کرج انجام شده است.
اعدام این افراد در شرایطی صورت گرفته که بنا به گزارشها، روند دادرسی آنان با نقضهای جدی همراه بوده است. از جمله، متهمان تحت شکنجههای جسمی و روانی—از جمله تهدید به اعدامهای ساختگی—برای اخذ اعتراف قرار گرفته، برای مدتهای طولانی در سلول انفرادی نگهداری شده و از دسترسی مؤثر به وکیل محروم بودهاند. همچنین، خبرگزاری حکومتی اعترافات اجباری از «محمد تقوی سنگدهی» و «علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار» را پخش کردهاند.
در روند قضایی، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران در تاریخ ۵ آذر ۱۴۰۳ به ریاست قاضی ایمان افشاری این شش زندانی را به اتهام «بغی» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم کرد. آنان همچنین با اتهاماتی نظیر «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به حبس و تبعید محکوم شدند. به گفته خانوادهها، متهمان تنها چند دقیقه فرصت دفاع از خود داشتهاند که این امر مغایر با استانداردهای دادرسی عادلانه است.
هرچند در تیر ۱۴۰۴ دیوان عالی کشور حکم اعدام را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد ارجاع داده بود، اما در آبان همان سال، این افراد مجددا در همان شعبه محاکمه و در ۱۶ آذر ۱۴۰۴ دوباره به اعدام محکوم شدند. زمان تأیید نهایی این احکام مشخص نشده و گزارشها حاکی است که در حالیکه خانوادهها در انتظار نظر دیوان عالی کشور بودند، احکام اعدام بهطور ناگهانی اجرا شده است.
جزئیات مربوط به وضعیت فردی برخی از اعدامشدگان نیز نگرانیها را تشدید میکند. «بابک علیپور»، ۳۴ ساله و فارغالتحصیل حقوق، در دوران بازداشت از مشکلات جدی جسمی رنج میبرد و از دسترسی به خدمات درمانی محروم بود. «پویا قبادی بیستونی»، ۳۴ ساله، مهندس برق و فارغالتحصیل دانشگاه کردستان، خوشنویس و نوازنده سنتور، شهروند کُرد اهل سنقر از توابع استان کرمانشاه بود. «علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار»، ۵۹ ساله و مهندس عمران، در دیماه ۱۴۰۲ در منزل خود بازداشت شد و «محمد تقوی سنگدهی»، ۶۰ ساله و از بازماندگان اعدامهای سال ۱۳۶۷، حدود یک سال در سلول انفرادی نگهداری شده بود.
اجرای مخفیانه احکام اعدام، عدم اطلاعرسانی به خانوادهها و وکلا، و وجود ابهامهای جدی در روند دادرسی، همگی نشانههایی از نقض تعهدات بینالمللی در حوزه حقوق بشر هستند. در این میان، تداوم خطر اعدام برای دو زندانی دیگر این پرونده، ضرورت اقدام فوری برای توقف اجرای احکام و تضمین حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات و دسترسی به دادرسی عادلانه، را برجسته میکند.
تصویر از راست به چپ؛
ابولحسن منتظر، پویا قبادی، بابک علیپور، محمد تقوی، علی اکبر دانشور، وحید بنیعامریان
