آژانس خبررسانی کوردپا
امروز سهشنبه ۱۷ شهریور ۱۴۰۵، زنان و خانواده نیلوفر مجاوری در آرامستان زرگتن پیرانشهر بر مزار او حاضر شدند و با گذاشتن گلهای سرخ و روشن کردن شمع، خشونت و قتل هولناکی را که بر نیلوفر رفت محکوم کردند. نیلوفر مجاوری در پی خشونت، تجاوز و قتل هولناک توسط مردی که او را فریب داده بود، جان باخت. با شکایت خانواده، عامل قتل و خشونت بازداشت شده و تمامی اتهامات را پذیرفته است. خانواده نیلوفر خواهان مجازات او و جلوگیری از بازگشتش عامل قتل به جامعه هستند تا زنان دیگری قربانی نشوند و در امان بمانند.
آخرین وضعیت پرونده نیلوفر مجاوری و اطلاعاتی تازه درباره عامل قتل و خشونت او؛
براساس آخرین اطلاعات رسیده به کُردپا درباره «سید عزالدین سیدطاهری»، او در شهر پیرانشهر در بازداشت است و خانواده نیلوفر مجاوری در حال پیگیری پرونده هستند. همچنین تمام مدارک پزشکی و بیمارستانی که شکنجه و تجاوز و خشونت بر نیلوفر را بهصورت کتبی تأیید کرده، در اختیار دادگاه برای تحقیقات مقدماتی قرار دادهاند و بهدلیل پیگیری خانواده پرونده در اولویت قرار گرفته است.
طی روزهای اخیر«سید انور سیدطاهری»، برادر «سید عزالدین سیدطاهری»، در گفتوگو با رسانه «رووداو» در اقلیم کردستان عراق، ضمن تأیید بازداشت برادرش ادعا کرده است او «مشکلات درونی» دارد و افشا کرده که بیش از ۱۰ سال گذشته، همسر خود را در نقده به قتل رسانده و بابت این قتل ۶ سال در زندان بوده است. او همچنین گفته است که برادرش ۱۸ تا ۱۹ زن داشته و بیشتر این زنها بیش از یک هفته نزد او نماندهاند.
برادر متهم به قتل، در گفتوگو با این رسانه، در پاسخ به این پرسش که چرا نهادهای حکومتی و قضایی جمهوری اسلامی با برادرش با این میزان از مراعات و سهلانگاری برخورد کردهاند، گفته است: «نمیدانم». او در این گفتوگو، بدون محکوم کردن رفتار برادرش و بدون پاسخگویی خانواده به این موضوع که، حتی اگر ادعای آنها مبنی بر اینکه فرزندشان «مشکلات درونی» داشته، درست باشد، چرا برای معالجه او اقدام نکردهاند، در حالی که دهها زن قربانی شدهاند؛ انگشت اتهام را به سمت مادر نیلوفر گرفته و مدعی شده است که او در جریان رابطه دخترش با برادرش بوده است.
«سهیلا مهدیزاده» خاله نیلوفر، که کُردپا پیشتر گزارش خشونت و قتل نیلوفر را به نقل از او منتشر کرده بود، میگوید خانواده عامل خشونت و قتل نیلوفر، انگشت اتهام را به سمت مادر نیلوفر گرفتهاند. او این اقدام خانواده متهم را به شدت محکوم کرده و میگوید آنها بدون هیچگونه مسئولیتپذیری، طی این مدت حتی یک پیام تسلیت و ناراحتی، به هیچ شکلی، به خانواده نیلوفر ندادهاند. خاله نیلوفر تأکید میکند این گفتهها به هیچ عنوان صحت ندارند و خانواده متهم میخواهند برای برادرشان سفیدشویی کنند.
«نیلوفر مجاوری»، دختر ۲۷ ساله اهل پیرانشهر، که به مدت ۱۰ روز از سوی فردی پس از فریب، در مکانی نامشخص و در شرایط غیرانسانی نگهداری و بهشدت تحت خشونت، شکنجه و تجاوز جنسی و جسمی و محرومیت از آب و غذا قرار گرفته بود، با مرگ مغزی روبهرو شد و پس از چند روز بستری شدن در بیمارستان، خانواده با اهدای دو کلیه او که تنها اعضای سالم باقیمانده بدنش بودند، موافقت کردند و او ۱۳ شهریور ۱۴۰۵جانش را از دست داد.
همچنین، کُردپا روایت یکی دیگر از زنان قربانی خشونت، شکنجه و تجاوز توسط «سید عزالدین سیدطاهری» را منتشر کرده است؛ این زن پس از انتشار تصویر او در فضای مجازی، سیدطاهری را شناسایی کرده و میگوید سالها پیش همانند نیلوفر مجاوری، توسط او مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته است. او میگوید سیدطاهری نزدیک به دو هفته او را در مکانی نامناسب و غیرانسانی نگه داشته، از آب و غذا محروم کرده و با ضربوشتم و تجاوزهای مکرر تا مرز مرگ پیش برده است؛ پس از رها شدن نیز با عفونت شدید در سراسر بدن، هفتهها در بیمارستان بستری بوده است. این زن پس از سالها سکوت از ترس تکرار خشونت، با ارسال تصاویر بدن شکنجهشده و مدارک پزشکی و بستریشدن خود، روایتش را با کُردپا در میان گذاشته است. کُردپا برای حفظ امنیت او، از انتشار جزئیاتی که میتواند به شناسایی هویتش منجر شود خودداری کرده است.
تعداد زیادی از افراد به کُردپا گفتهاند که هیچ کاری و هیچ چیزی از «سید عزالدین سیدطاهری» بعید نیست و او را وابسته به حکومت میدانند، - در کُردستان به اینگونه افراد «جاش» گفته میشود-. آنها میپرسند مگر نه اینکه چگونه ممکن است فردی بتواند این همه خشونت را علیه دهها زن اعمال کند، بدون اینکه هیچکس جرأت شکستن سکوت را داشته باشد و او همچنان به کار خود ادامه دهد.
کُردپا فاجعه زنکشی نیلوفر مجاوری و سکوت اجباری زنانی را که سالها از ترس خشونت و پیامدهای آن نتوانستهاند روایت خود را بازگو کنند، نتیجه مستقیم بیکیفرمانی و عادیسازی خشونت علیه زنان در ساختار جمهوری اسلامی میداند. در چنین ساختاری، زنان قربانی نه از حمایت مؤثر قانونی برخوردارند و نه امنیت لازم برای شکستن سکوت و پناه بردن به دستگاه قضایی را دارند؛ در مقابل، خشونتگران، حتی با وجود سوابق سنگین، امکان ادامهدادن به خشونت علیه زنان را پیدا میکنند. تداوم این وضعیت و سهلانگاری نهادهای حکومتی و قضایی در برابر خشونتگران، تنها یک قصور نیست، بلکه بخشی از چرخهای است که با بیکیفرمانی، زمینه تکرار خشونت و قربانیشدن زنان بیشتری را فراهم میکند.
