۱٧ شهریور ۱۴۰۵؛ «یوسف احمدی»، زندانی سیاسی کورد که بیش از ۶ سال است در بازداشت به سر می‌برد و بیش از سه سال است با حکم اعدام مواجه است، و در دو پرونده جداگانه در دادگاه‌های کیفری و انقلاب استان کردستان به اعدام محکوم شده بود. در روزهای اخیر، یکی از این احکام که در ارتباط با پرونده دادگاه کیفری صادر شده بود، با پرداخت دیه و ۱۰ سال حبس تعزیری جایگزین شده است؛ اما حکم اعدام دوم او در ارتباط با اتهام «بغی» تاکنون دو بار در دیوان عالی کشور تأیید شده و وکلای او برای سومین بار درخواست اعاده دادرسی این حکم را به دیوان عالی کشور ارجاع داده‌اند.

یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به کُردپا گفت: روز پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۵، یکی از احکام اعدام «یوسف احمدی» در ارتباط با اتهام «قصاص» توسط شعبه اول دادگاه کیفری استان کردستان، نقض و به پرداخت دیه و ۱۰ سال حبس تعزیری تغییر یافته است. با این حال، جان او به‌دلیل دومین حکم اعدام در ارتباط با اتهام «بغی» همچنان در خطر است. این حکم تاکنون دو بار در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور به ریاست «نیری» تأیید شده و وکلا در حال حاضر برای سومین بار درخواست اعاده دادرسی برای لغو این حکم را ارائه کرده‌اند.

به گفته این منبع، حکم اعدام مرتبط با اتهام «بغی» در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ در دیوان عالی کشور تأیید شده و این احکام پس از پیگیری وکلا، به‌صورت شفاهی به آنها ابلاغ شده است.

«یوسف احمدی»، «محمد کریمی»، «عبدالباسط کریمی» و «محمد فیضی»، چهار زندانی سیاسی کورد اهل بانه، در یک پرونده قرار دارند و با احکام اعدام و حبس‌های طولانی‌مدت مواجه هستند. آنها طی ماه‌های بازجویی در بازداشتگاه‌های امنیتی سنندج از هرگونه دسترسی به وکیل و همچنین ملاقات و تماس با خانواده محروم بوده و تحت شکنجه‌های شدید جسمی برای اخذ اعترافات اجباری قرار گرفته‌اند. این چهار زندانی هیچ‌گاه از حق آزادی موقت برخوردار نشدند. یوسف احمدی که با دو حکم اعدام مواجه بوده، حتی یک روز نیز مرخصی نداشته و اکنون در زندان مرکزی سنندج محبوس است.

پیشینه بازداشت و صدور احکام علیه این چهار زندانی سیاسی کورد؛

اوایل اردیبهشت ۱۳۹۹، چهار شهروند کورد به نام‌های «یوسف احمدی»، «محمد کریمی»، «عبدالباسط کریمی» و «محمد فیضی»، اهل بانه از توابع استان کُردستان، در یک موج بازداشت، به‌صورت خودسرانه و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و سپس برای بازجویی به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در سنندج منتقل شدند و برای اخذ اعترافات اجباری، تحت شکنجه‌های شدید جسمی قرار گرفتند.

۱۲ شهریور ۱۴۰۲، پس از سه سال و چهار ماه بازداشت موقت، بدون برخورداری از حق آزادی موقت و مرخصی، شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی «سعیدی»، «یوسف احمدی» را به اتهام «بغی» به اعدام و «محمد کریمی»، «عبدالباسط کریمی» و «محمد فیضی» را به اتهام «معاونت در بغی»، به‌ترتیب به ۲۵ سال، ۲۰ سال و ۲۰ سال حبس محکوم کرد که مجموع احکام حبس آنها ۶۵ سال است.

عضو پارلمان آلمان کفالت سیاسی یوسف احمدی را برعهده گرفته است؛

۵ بهمن ۱۴۰۲؛ مارسل هوپ، کفیل سیاسی یوسف احمدی، زندانی سیاسی کُرد محکوم به اعدام، با انتشار پستی در صفحه ایکس خود، پس از تأیید حکم اعدام احمدی از سوی دیوان عالی کشور، نسبت به خطر اجرای حکم هشدار داد و نوشت: «جان یوسف احمدی به‌شدت در خطر است.» این عضو پارلمان آلمان با تأکید بر بی‌گناهی او، خواستار آزادی‌اش شد و به شکنجه‌های فیزیکی و روانی، محرومیت از دسترسی به وکیل و نقض موازین قانونی و حقوق بین‌المللی در پرونده او اشاره کرد. هوپ پیشتر، در ۱۶ مهر ۱۴۰۲، پس از محکومیت یوسف احمدی به اعدام، کفالت سیاسی او را برعهده گرفته و هدف خود را جلب توجه افکار عمومی به وضعیت او و افزایش فشار بر جمهوری اسلامی عنوان کرده بود.

۲۹ اسفند ۱۴۰۲؛ مارسل هوپ در روز جهانی زندانیان سیاسی با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود، بار دیگر خواستار آزادی فوری یوسف احمدی شد و نوشت که او مقابل چشمان فرزندانش از ناحیه پا هدف گلوله قرار گرفته و بازداشت شده، سپس ماه‌ها تحت شکنجه قرار گرفته و براساس اعترافات اجباری حاصل از شکنجه، در یک محاکمه ساختگی محکوم شده است. او همچنین اعلام کرد که حکم اعدام احمدی از سوی دیوان عالی کشور تأیید شده و او و تعدادی دیگر از زندانیان سیاسی در معرض قریب‌الوقوع اعدام قرار دارند.