گزارش میدانی؛ نهادهای امنیتی اقشار مختلف را برای حضور در مراسم دفن خامنهای تحت فشار قرار دادند
۱۵ تیر ۱۴۰۵؛ براساس گزارشهای میدانی از شهرهای مختلف کُردستان ایران، اقشار، اصناف و گروههای مختلفی از مردم از سوی حراست نهادها و ادارات مختلف که تحت کنترل نهادهای امنیتی هستند، برای شرکت در مراسم دفن «خامنهای» تحت فشار و تهدید قرار گرفتهاند و به آنها گفته شده است که باید در این مراسم شرکت کنند، در غیر این صورت با عواقب گوناگونی روبهرو خواهند شد.
کارمندان ادارات دولتی، افراد و خانوادههای بیبضاعت تحت حمایت «بهزیستی» و «کمیته امداد»، ماموستایان از جمله این گروهها و اصناف هستند. همچنین نیروهای بومی وابسته به سپاه موظف شدهاند که بهصورت فعالانه نه تنها در شهرها و مناطق خود، بلکه در مراسم حکومتی شهرهای بزرگ نیز مشارکت داشته باشند.
براساس گزارشهای میدانی رسیده به کُردپا از شهرهای مختلف کُردستان ایران، نهادهای امنیتی از طریق بخشهای مختلف خود، از جمله حراست نهادها و ادارات دولتی، بهصورت گسترده و اجباری گروهها، اصناف و اقشار مختلف مردم را برای شرکت در مراسم حکومتی دفن «خامنهای» تحت فشار و تهدید قرار دادهاند. بخشهایی از این گزارش به شرح زیر است؛
کارمندان ادارات دولتی؛ نهادهای امنیتی از طریق حراست ادارات، نهادها و مراکز خدمات عمومی، کارمندان را تحت فشار قرار دادهاند که باید در این مراسم حکومتی شرکت کنند. بهگونهای که ادارات، کارمندان خود را به اجبار با اتوبوس به محل مراسم منتقل میکنند و به آنها هشدار دادهاند که در صورت خودداری، با عواقبی چون اخراج یا کاهش حقوق مواجه خواهند شد. این اجبار و فشار، همراه با وعده مزایایی مانند ارتقای پلهبندی و افزایش حقوق نیز بوده است.
گروههای بیبضاعت و کمبرخوردار؛ افراد و خانوادههایی که تحت حمایت «بهزیستی» و «کمیته امداد» هستند، از طریق تهدید به قطع حمایتهای مستمر، برای شرکت در این مراسم حکومتی تحت فشار شدید قرار گرفتهاند.
فشار و تهدید بر ماموستایان مذهبی؛ ماموستایان مذهبی کُردستان از سوی «مرکز بزرگ اسلامی غرب کشور» تحت فشار و تهدید قرار گرفتهاند که باید در این مراسم حکومتی شرکت کنند؛ در غیر این صورت با عواقب و مجازات از سوی این مرکز مواجه خواهند شد.
بر اساس ماده ۱۸ و ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد از حق آزادی اندیشه، وجدان، عقیده و بیان برخوردار است و هیچکس را نمیتوان برای ابراز یا اظهار یک باور، عقیده یا موضع سیاسی تحت اجبار یا فشار قرار داد. در صورتی که افراد با تهدید به اخراج، قطع حمایتهای معیشتی یا سایر پیامدهای اداری و امنیتی ناچار به حضور در یک مراسم حکومتی شوند، چنین رفتاری با اصول مندرج در این مواد، بهویژه اصل منع اجبار در ابراز عقیده و آزادی انتخاب افراد، در تعارض قرار میگیرد و مصداق نقض آزادی عقیده و بیان است.
