نیمه‌های شب یکشنبه یکم اردیبهشت ۱۴۰۵، یک جوان کورد به نام «سوران محمودی»، فرزند خالد و اهل پیرانشهر که سابقه بازداشت خودسرانه و محکومیت به زندان دارد، توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی به‌صورت خودسرانه بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.

آقای محمودی که سابقه بازداشت و محکومیت در سال ۱۴۰۲ را نیز دارد، از زمان بازداشت تاکنون هیچ تماسی با خانواده خود نداشته و از سرنوشت و محل نگهداری او اطلاعی در دست نیست.

تا زمان انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و اتهامات احتمالی علیه این شهروند کُرد اطلاعی در دست نیست و نیروهای امنیتی نیز در این رابطه هیچ توضیحی ارائه نداده‌اند.

سوران محمودی اوایل مهرماه ۱۴۰۲ نیز توسط نیروهای امنیتی به‌صورت خودسرانه بازداشت شد و اواخر همان ماه، پس از اتمام مراحل بازجویی، از یک بازداشتگاه امنیتی در پیرانشهر به زندان نقده منتقل شد. سپس در تاریخ ۲۲ آبان ۱۴۰۲ با تودیع قرار وثیقه سه میلیارد تومانی به‌صورت موقت از زندان نقده آزاد شد.

سوران محمودی، در نهایت اردیبهشت ۱۴۰۳، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ریاست قاضی «دوستی» به اتهام «عضویت و همکاری با یکی از احزاب کُرد اپوزیسیون حکومت ایران» به سه سال حبس محکوم شد.