فتحالله آوری، هجدهمین معترض دیماه اعدام شد؛ اعترافات اجباری او پخش شد
۱۳ خرداد ۱۴۰۵؛ رسانههای حکومتی جمهوری اسلامی، از جمله خبرگزاری میزان، از اعدام «فتحالله آوری» در ارتباط با اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ خبر دادند. در این گزارشها به محل اجرای حکم اشارهای نشده است. این حکم بهصورت مخفیانه و بدون اطلاع قبلی به خانواده اجرا شده و او از حق آخرین ملاقات با خانواده محروم مانده است. قوه قضاییه نیز بدون اشاره به جزییات روند دادرسی، تنها یک ویدیوی مونتاژشده از اعترافات اجباری او را بدون تاریخ و سند منتشر کرده است.
خبرگزاری میزان مدعی شده است که حکم اعدام فتحالله آوری در چارچوب «قصاص» و در ارتباط با کشته شدن یک نیروی انتظامی به نام «سرگرد محمدجواد بخشیان» در جریان اعتراضات همدان اجرا شده است. این رسانه پس از انتشار خبر اعدام، یک ویدیوی ۳۷ ثانیهای منتشر کرد که در آن صحنهای از یک درگیری خیابانی بدون تاریخ و ساعت مشخص دیده میشود و تعدادی فرد با صورتهای پوشیده در آن حضور دارند. صدای منتسب به اعترافات اجباری فتحالله آوری بر روی این تصاویر مونتاژ شده و در آن ادعا میشود که «با چاقو به شکم فردی که روی زمین افتاده بود ضربه زده است».
تصویر فتحالله آوری نیز تنها برای چند ثانیه در این ویدیو نمایش داده میشود. در بخش پایانی، تصاویری از یک لباس سیاه و یک چاقو به نمایش درمیآید؛ تصاویری که خبرگزاری میزان درباره آن نوشته است: «پس از دستگیری فتحالله آوری و بازرسی محل اقامت او، آلت قتاله (چاقو)، هودی مشکی آغشته به خون و همچنین همان کتانی سفیدرنگی که در تصاویر دوربینهای مداربسته محل حادثه مشاهده شده بود، کشف شد.»
این در حالی است که در تصاویر منتشرشده توسط خود خبرگزاری میزان، هیچ صحنهای از نزدیکی فیزیکی میان فرد مورد اشاره و قربانی دیده نمیشود که بتواند خونآلود شدن لباس را توضیح دهد. همچنین در تصاویر پایانی که بهعنوان کشف «هودی و چاقو» منتشر شدهاند، اثری از خون بر روی هودی مشاهده نمیشود.
در ارتباط با روند دادرسی فتحالله آوری، مشخص نیست که او به چه نوع وکیلی، اعم از تعیینی یا تسخیری، دسترسی داشته و مدت زمان جلسات دادگاه، نحوه دفاعیات او و وکیلش چگونه بوده است. روند شتابزده صدور و اجرای حکم طی چند ماه، بدون اشاره به تاریخ دقیق بازداشت، نشانهای از دادرسی ناعادلانه ارزیابی میشود. خبرگزاری میزان تنها بهصورت کوتاه به اجرای حکم قصاص علیه او اشاره کرده و در حالی که از فتحالله آوری با عنوان «اغتشاشگر» نام برده، به بازداشت و صدور حکم علیه او پرداخته است.
از زمان موج بازداشتهای سراسری در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در ارتباط با اعتراضات تا آخرین آمار ثبتشده از اعدامها در ۱۳ خرداد ۱۴۰۵، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی یک زنجیره وحشتناک و فوقالعاده شتابزده از قتلهای قضایی را به اجرا گذاشته است؛ بهگونهای که طی ۱۰ هفته، جمهوری اسلامی ایران ۱۸ معترض را اعدام کرده است. زنجیرهای از اعدام معترضان که نشان میدهد بهطور میانگین هر ۴.۵ روز یک معترض اعدام شده است.
نگاهی دقیقتر به این زنجیره اعدامها نشان میدهد که برای ۱۸ معترض، فاصله میان بازداشت و اجرای حکم مرگ تنها ۱۴۷ روز، یعنی کمتر از پنج ماه بوده است. در این مدت کوتاه، چرخه کامل سرکوب شامل بازداشت، بازجویی، سلول انفرادی، محاکمه و اعدام به اجرا درآمده است؛ سرعتی سرسامآور که گواه حذف کامل دادرسی عادلانه و تبدیل قوه قضاییه به یک ماشین حذف سیاسی ساختاریافته است.
اسامی این اعدامشدگان عبارتاند از: فتحالله آوری، اشکان مالکی، مهرداد محمدینیا، محمد عباسی، ابراهیم دولتآبادینژاد، مهدی رسولی، محمدرضا میری، عباس اکبری فیضآبادی، ساسان آزادوار، عرفان کیانی، امیرعلی میرجعفری، صالح محمدی، سعید داودی، مهدی قاسمی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم.
