ایلام؛ بازداشت ۳۷ شهروند کُرد در دهلران، درهشهر و آبدانان
۱۲ دی ۱۴۰۴؛ در ادامه موج بازداشتهای خودسرانه شهروندان کُرد در استان ایلام با هدف حاکمکردن فضای سرکوب و امنیتی بر جامعه در پی اعتراضات مردمی که از دی ۱۴۰۴ شروع شده، طی سه روز ۳۷ شهروند کُرد در شهرهای دهلران، درهشهر و آبدانان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و یک شهروند کُرد اهل آبدانان نیز در تهران بازداشت شده است.
بر اساس اخبار رسیده و تأییدشده به کُردپا، طی روزهای ۱۰ تا ۱۲ دی ۱۴۰۴ دستکم ۳۷ شهروند کُرد در استان ایلام بازداشت شدهاند. این بازداشتها شامل دهلران (۲۵ نفر)، درهشهر (۷ نفر) و آبدانان (۵ نفر) است. همچنین یک شهروند کُرد اهل آبدانان از توابع استان ایلام در همین بازه زمانی توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. در میان بازداشتشدگان ایلام، چندین نوجوان زیر ۱۸ سال حضور دارند. اغلب این افراد بدون ارائه حکم قضایی و با یورش نیروهای امنیتی به منازل، بهصورت خشونتآمیز بازداشت شدهاند و تا زمان انتشار این گزارش، از وضعیت و محل نگهداری بسیاری از آنان اطلاعی در دست نیست.
اسامی بازداشتشدگان به تفکیک شهرها به شرح زیر است؛
دهلران (۲۵ نفر):
- روز جمعه ۱۲ دی ۱۴۰۴، دو شهروند کُرد اهل دهلران از توابع ایلام به نامهای «آرشیا جوشن» نوجوان ۱۷ ساله و «امید بیرانوند» با یورش نیروهای امنیتی به منزل، بهصورت خشونتآمیز و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
- روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴، یک نوجوان اهل دهلران از توابع ایلام به نام «کوروش نوری» ۱۵ ساله توسط نیروهای امنیتی، بدون ارائه حکم قضایی، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
- روز چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴، دستکم ۲۲ شهروند کُرد اهل دهلران به نامهای «اکبر درویشی»، «عارف درویشی»، «محمد هواسی»، «علیرضا صالحی»، «سپهر صالحی»، «فرزاد شکری»، «ابوالفضل شادفر»، «میلاد کیادی»، «احسان ملکی»، «امیر رئوفی»، «امید ملکمحمدی»، «یزدان بختی» ۲۱ ساله، «شریف آزاد»، «شایان مؤمنی»، «امیرحسین علیزاده»، «فردین آقایی»، «ابوالفضل جامخانه»، «سجاد آزاد»، «عبدالله آزاد»، «عرفان فرهمند»، «علیرضا رحمانی» و «امیررضا رحمانی»، بهدنبال اعتراضات مردمی این شهر و تنها با هدف ایجاد رعب و وحشت و سرکوب، بدون هیچ دلیل مشخصی و با یورش نیروهای انتظامی به منازلشان، بهصورت خودسرانه بازداشت شدند. این افراد پس از انتقال به کلانتری ۱۱ دهلران، علیرغم تلاشهای مردمی برای آزادیشان، به ایلام منتقل شدهاند و تا زمان انتشار این گزارش از محل نگهداری و سرنوشت آنها هیچ اطلاعی در دست نیست.
درهشهر (۷ نفر):
- روز جمعه ۱۲ دی ۱۴۰۴ پنج شهروند کُرد اهل درهشهر از توابع ایلام به نامهای «ابوالفضل قاسمی» ۲۰ ساله، «ستار زیدی» ۳۴ ساله، «رضا حیدری»، «سامان غلامی» ۳۵ ساله و «شایان اصل مرز» توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
- روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ دو شهروند کُرد اهل درهشهر از توابع استان ایلام به نامهای «محمد حسنوند» ۲۱ ساله و «بیژن کریمیان» ۲۱ ساله توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
آبدانان (۵ نفر):
- روز جمعه ۱۲ دی ۱۴۰۴ «امید ناصری»، شهروند ۳۷ ساله اهل آبدانان از توابع ایلام توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
- شامگاه پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ چهار نوجوان زیر ۱۸ سال به نامهای «فردین حاتمی»، «رضا خسروی»، «محمدجواد زارعی» و «ابوالفضل زارعی» اهل «مورموری» از توابع آبدانان در استان ایلام، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
بازداشت شهروندان ایلامی در دیگر شهرها؛ ۱نفر در تهران
روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ «ایمان علیمرادی» ۳۳ ساله، شهروند کُرد اهل آبدانان از توابع ایلام، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
تا زمان انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و سرنوشت این شهروندان کُرد اطلاعی در دسترس نیست و نیروهای امنیتی در این رابطه هیچ توضیحی ارائە ندادەاند.
لازم به ذکر است که در جمهوری اسلامی ایران، بازداشتشدگان سیاسی در مراحل بازداشت خودسرانه بهصورت سیستماتیک از حق دسترسی به وکیل، حق ملاقات با خانواده و حتی حق تماس محروم میشوند. در موارد محدود، تحت فشار و پیگیری مداوم خانوادهها، تنها تماسهای چندثانیهای مجاز میشود که در کُردستان بازداشتشدگان حتی اجازه صحبت به زبان مادری را ندارند و فقط در حد چند کلمه به زبان فارسی و در نزد نیروهای امنیتی اجازه دارند اعلام کنند که «در بازداشت هستند و حالشان خوب است».
اعتراضات دی ۱۴۰۴ از ۷ دی ۱۴۰۴ (۲۸ دسامبر ۲۰۲۵) و از بازار بزرگ تهران آغاز شد، جایی که بازاریان در واکنش به سقوط ارزش ریال، تورم بالا و گرانی کالاهای اساسی مغازهها را بستند و این اعتصاب بهسرعت به تجمعهای خیابانی کشیده شد. در روزهای بعد، اعتراضات به بیش از ۱۰ تا ۱۵ شهر از جمله تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج، همدان، کرمانشاه، اهواز، اراک، نجفآباد، فولادشهر، مارلیک، ایذه، نورآباد ممسنی، فسا، یزد، زنجان و قم گسترش یافت. ماهیت اولیه اعتراضات اقتصادی و معیشتی بود، اما بهتدریج در بسیاری از شهرها به انتقاد از سیاستهای کلان حکومت و شعارهایی علیه نظام و رهبران آن نیز تبدیل شد.