تهران؛ ایمان علی‌مرادی شهروند کُرد آبدانانی در تهران بازداشت شد

03:48 - 12 دی 1404

۱۱ دی ۱۴۰۴؛ در ادامه موج بازداشت‌های خودسرانه با هدف حاکم‌کردن فضای سرکوب و امنیتی بر جامعه در پی اعتراضات مردمی که از دی ۱۴۰۴ شروع شده، «ایمان علی‌مرادی» شهروند کُرد اهل آبدانان در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به گفته یک منبع مطلع به کُردپا؛ «ایمان علی‌مرادی» ۳۳ ساله، شهروند کُرد اهل آبدانان از توابع ایلام، روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

تا لحظه انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و سرنوشت این شهروند کُرد اطلاعی در دسترس نیست و نیروهای امنیتی در این رابطه هیچ توضیحی ارائە ندادەاند.

همچنین روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴، «محمد حسنوند» و «بیژن کریمیان»، دو شهروند کُرد ۲۱ ساله اهل دره‌شهر استان ایلام، و همچنین «محمدجواد زارعی»، شهروند کُرد اهل مورموری از توابع آبدانان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

کُردپا پیش‌تر گزارش داده بود که در پی اعتراضات مسالمت‌آمیز مردمی در دهلران، ۱۱ شهروند کُرد به نام‌های اکبر درویشی، عارف درویشی، محمد هواسی، سپهر صالحی، امیر رئوفی، احسان ملکی، میلاد کیادی، فرزاد شکری، ابوالفضل شادفر، معین ملکی و یزدان بختی روز ۱۰ دی ۱۴۰۴ با یورش نیروهای انتظامی به منازلشان بازداشت و پس از انتقال به کلانتری ۱۱ دهلران، به ایلام منتقل شدند و تا آن زمان هیچ اطلاعی از محل نگهداری و سرنوشت آنان در دست نبود.

اعتراضات دی ۱۴۰۴ از ۷ دی ۱۴۰۴ (۲۸ دسامبر ۲۰۲۵) و از بازار بزرگ تهران آغاز شد، جایی که بازاریان در واکنش به سقوط ارزش ریال، تورم بالا و گرانی کالاهای اساسی مغازه‌ها را بستند و این اعتصاب به‌سرعت به تجمع‌های خیابانی کشیده شد. در روزهای بعد، اعتراضات به بیش از ۱۰ تا ۱۵ شهر از جمله تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج، همدان، کرمانشاه، اهواز، اراک، نجف‌آباد، فولادشهر، مارلیک، ایذه، نورآباد ممسنی، فسا، یزد، زنجان و قم گسترش یافت. ماهیت اولیه اعتراضات اقتصادی و معیشتی بود، اما به‌تدریج در بسیاری از شهرها به انتقاد از سیاست‌های کلان حکومت و شعارهایی علیه نظام و رهبران آن نیز تبدیل شد.

لازم به ذکر است که در جمهوری اسلامی ایران، بازداشت‌شدگان سیاسی در مراحل بازداشت خودسرانه به‌صورت سیستماتیک از حق دسترسی به وکیل، حق ملاقات با خانواده و حتی حق تماس محروم می‌شوند. در موارد محدود، تحت فشار و پیگیری مداوم خانواده‌ها، تنها تماس‌های چندثانیه‌ای مجاز می‌شود که در کُردستان بازداشت‌شدگان حتی اجازه صحبت به زبان مادری را ندارند و فقط در حد چند کلمه به زبان فارسی و در نزد نیروهای امنیتی اجازه دارند اعلام کنند که «در بازداشت هستند و حالشان خوب است».