۳ بازداشت دیگر در ایلام؛ محمدجواد زارعی، محمد حسنوند و بیژن کریمیان
۱۱ دی ۱۴۰۴؛ در ادامه موج بازداشتهای خودسرانه شهروندان کُرد در استان ایلام با هدف حاکمکردن فضای سرکوب و امنیتی بر جامعه در پی اعتراضات مردمی که از دی ۱۴۰۴ شروع شده، هویت سه تن دیگر از بازداشتشدگان به نامهای «محمدجواد زارعی»، «محمد حسنوند و بیژن کریمیان برای کُردپا تایید شد.
یک منبع مطلع ضمن تأیید این بازداشتها به کُردپا گفت؛ روز پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ دو شهروند کُرد اهل درهشهر از توابع استان ایلام به نامهای «محمد حسنوند» ۲۱ ساله و «بیژن کریمیان» ۲۱ ساله توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
همچنین «محمدجواد زارعی»، شهروند کُرد اهل «مورموری» از توابع آبدانان در استان ایلام، شامگاه پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
تا لحظه انتشار این خبر، از دلایل بازداشت و سرنوشت این شهروندان کُرد اطلاعی در دسترس نیست و نیروهای امنیتی در این رابطه هیچ توضیحی ارائە ندادەاند.
کُردپا پیشتر گزارش داده بود که در پی اعتراضات مسالمتآمیز مردمی در دهلران، ۱۱ شهروند کُرد به نامهای اکبر درویشی، عارف درویشی، محمد هواسی، سپهر صالحی، امیر رئوفی، احسان ملکی، میلاد کیادی، فرزاد شکری، ابوالفضل شادفر، معین ملکی و یزدان بختی روز ۱۰ دی ۱۴۰۴ با یورش نیروهای انتظامی به منازلشان بازداشت و پس از انتقال به کلانتری ۱۱ دهلران، به ایلام منتقل شدند و تا آن زمان هیچ اطلاعی از محل نگهداری و سرنوشت آنان در دست نبود.
اعتراضات دی ۱۴۰۴ از ۷ دی ۱۴۰۴ (۲۸ دسامبر ۲۰۲۵) و از بازار بزرگ تهران آغاز شد، جایی که بازاریان در واکنش به سقوط ارزش ریال، تورم بالا و گرانی کالاهای اساسی مغازهها را بستند و این اعتصاب بهسرعت به تجمعهای خیابانی کشیده شد. در روزهای بعد، اعتراضات به بیش از ۱۰ تا ۱۵ شهر از جمله تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج، همدان، کرمانشاه، اهواز، اراک، نجفآباد، فولادشهر، مارلیک، ایذه، نورآباد ممسنی، فسا، یزد، زنجان و قم گسترش یافت. ماهیت اولیه اعتراضات اقتصادی و معیشتی بود، اما بهتدریج در بسیاری از شهرها به انتقاد از سیاستهای کلان حکومت و شعارهایی علیه نظام و رهبران آن نیز تبدیل شد.
لازم به ذکر است که در جمهوری اسلامی ایران، بازداشتشدگان سیاسی در مراحل بازداشت خودسرانه بهصورت سیستماتیک از حق دسترسی به وکیل، حق ملاقات با خانواده و حتی حق تماس محروم میشوند. در موارد محدود، تحت فشار و پیگیری مداوم خانوادهها، تنها تماسهای چندثانیهای مجاز میشود که در کُردستان بازداشتشدگان حتی اجازه صحبت به زبان مادری را ندارند و فقط در حد چند کلمه به زبان فارسی و در نزد نیروهای امنیتی اجازه دارند اعلام کنند که «در بازداشت هستند و حالشان خوب است».
