دهلران؛ بازداشت ۱۱ شهروند کُرد در دهلران با هدف حاکمکردن فضای سرکوب و امنیتی، بدون دلیل مشخص
۱۱ دی ۱۴۰۴؛ روز گذشته و در پی اعتراضات مردمی و مسالمتآمیز شهروندان اهل دهلران از توابع استان ایلام، دستکم ۱۱ شهروند کُرد با یورش نیروهای انتظامی به منازلشان بازداشت شدند. این افراد پس از انتقال به کلانتری ۱۱ دهلران، علیرغم تجمع و تلاشهای مردم برای آزادی آنها مقابل کلانتری، به ایلام منتقل شدهاند و تاکنون هیچ اطلاعی از سرنوشت و محل نگهداری آنان در دست نیست.
یک منبع مطلع ضمن تایید این بازداشتهای فلهای به کُردپا گفت: روز چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴ دستکم ۱۱ شهروند کُرد اهل دهلران به نامهای «اکبر درویشی»، «عارف درویشی»، «محمد هواسی»، «سپهر صالحی»، «امیر رئوفی»، «احسان ملکی»، «میلاد کیادی»، «فرزاد شکری»، «ابوالفضل شادفر»، «معین ملکی» و «یزدان بختی» ۲۱ساله ، بهدنبال اعتراضات مردمی این شهر و تنها با هدف ایجاد رعب و وحشت و سرکوب، بدون هیچ دلیل مشخصی و با یورش نیروهای انتظامی به منازلشان، بهصورت خودسرانه بازداشت شدند. این افراد پس از انتقال به کلانتری ۱۱ دهلران، علیرغم تلاشهای مردمی برای آزادیشان، به ایلام منتقل شدهاند و با گذشت ۲۴ ساعت از زمان بازداشت، همچنان از محل نگهداری و سرنوشت آنها هیچ اطلاعی در دست نیست.
این منبع افزود که بازداشت این شهروندان در حالی صورت گرفته است که هیچ دلیل مشخصی برای این بازداشتهای فلهای و خودسرانه وجود نداشته و نیروهای سرکوب، صرفا پس از اعتراضات مردمی و مسالمتآمیز به شرایط نامناسب معیشتی، با هدف ارعاب مردم و حاکمکردن فضای سرکوب و امنیتی، اقدام به بازداشت این افراد کردهاند.
اعتراضات دی ۱۴۰۴ از ۷ دی ۱۴۰۴ (۲۸ دسامبر ۲۰۲۵) و از بازار بزرگ تهران آغاز شد، جایی که بازاریان در واکنش به سقوط ارزش ریال، تورم بالا و گرانی کالاهای اساسی مغازهها را بستند و این اعتصاب بهسرعت به تجمعهای خیابانی کشیده شد. در روزهای بعد، اعتراضات به بیش از ۱۰ تا ۱۵ شهر از جمله تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، کرج، همدان، کرمانشاه، اهواز، اراک، نجفآباد، فولادشهر، مارلیک، ایذه، نورآباد ممسنی، فسا، یزد، زنجان و قم گسترش یافت. ماهیت اولیه اعتراضات اقتصادی و معیشتی بود، اما بهتدریج در بسیاری از شهرها به انتقاد از سیاستهای کلان حکومت و شعارهایی علیه نظام و رهبران آن نیز تبدیل شد.
لازم به ذکر است که در جمهوری اسلامی ایران، بازداشتشدگان سیاسی در مراحل بازداشت خودسرانه بهصورت سیستماتیک از حق دسترسی به وکیل، حق ملاقات با خانواده و حتی حق تماس محروم میشوند. در موارد محدود، تحت فشار و پیگیری مداوم خانوادهها، تنها تماسهای چندثانیهای مجاز میشود که در کُردستان بازداشتشدگان حتی اجازه صحبت به زبان مادری را ندارند و فقط در حد چند کلمه به زبان فارسی و در نزد نیروهای امنیتی اجازه دارند اعلام کنند که «در بازداشت هستند و حالشان خوب است».
