آژانس کُردپا: با گذشت ٢٧ سال از بمباران شیمیایی سردشت، شهروندان مصدوم در این شهر از نبود امکانات پزشکی و کمبود دارو همچنان رنج میبرند.
به گزارش آژانس کُردپا، امروز، شنبه، هفتم تیرماه دقیقا بیست و هفت سال از بمباران شیمایی چهار نقطهی پرازدحام شهر سردشت میگذرد که بیش ١١٠ نفر جان خود را از دست داده و حدود هشت هزار نفر نیز مصدوم شیمیایی گشتند.
در این سردشت که نخستین شهر غیرنظامیای است که مورد حملهی شیمیایی قرار میگیرد، تنها کلینیک مجروحان شیمایی به حالت "نیمهتعطیل" درآمده و راهاندازی شعبه بیمارستان ساسان تاکنون با مشکل جدی مواجه است.

نماینده سردشت در مجلس اسلامی از گرفتن قول مساعد وزیر بهداشت و درمان برای خواستهها و نیازهای مردم منطقه خبر داد و گفت: در حال حاضر وضعیت درمانی و مشکلات مردم این سردشت اسف بار است.
خبرگزاری مهر به نقل از رسول خضری اعلام کرد: در کنار عوارض شدید مصدومان و جانبازان شیمیایی سردشت هزینههای تامین دارو به دلیل گرانقیمت بودن برای بخش زیادی از مردم امکانپذیر نیست و در کنار این مشکلات به دلیل کمبود امکامات و تجهزات پزشکی تعدادی از مصدومان برای مداوا مجبور به حضور در شهرستانهای تهران، تبریز و ارومیه میشوند.
در حال حاضر شهر مرزی سردشت در جنوب آذربایجان غربی دارای بیشترین تعداد مصدومین شیمیایی در ایران است و طبق نظر متخصصان بیوشیمایی؛ عوارض این حادثه نسل به نسل در بین اهالی سردشت منتقل شده و ماندگار می ماند.
تعدادی از شهرها و روستاهای کُردستان ایران در جنگ هشت سالهی ایران-عراق مورد بمباران شیمایی واقع شدند که میتوان شیماییباران شهر شهر نودشه در سه نوبت و در تاریخ ٢٦ اسفندماه ٦٦، سوم و سیزدهم فروردینماه ٦٧ و همچنین سیویکم تیرماه ٦٧ سه روستای زرده، سرمیل و دیره در منطقه دالاهو و کرندغرب در استان کرمانشاه را برشمرد.
اکثریت قریب به اتفاق شهروندان کُرد در مناطقی که هدف حملات شیمایی حکومت بعث عراق قرار گرفتهاند از عدم رسیدگی مقامات دولتی و محلی به قربانیان و نبود امکانات پزشکی ناراحت و ناراضی هستند.





