مهاباد؛ آزادی شلیر مامقادری پس از ۳ ماه با تودیع وثیقه ۱۵ میلیاردی، مادر سرپرست و مبتلا به سرطان که بهشدت شکنجه شد
۱۷ تیر ۱۴۰۵؛ «شلیر مامقادری» زن جوان ۳۴ ساله کُرد اهل مهاباد، مادر سرپرست و مبتلا به سرطان که در دوران بازداشت تحت شکنجههای شدید جسمی و روحی قرار گرفته بود، پس از سه ماه بازداشت خودسرانه با تودیع وثیقه سنگین ۱۵ میلیارد تومانی بهصورت موقت از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد.
یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به کُردپا گفت؛ روز سهشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵، «شلیر مامقادری» پس از ۹۱ روز بازداشت خودسرانه و تحمل شکنجههای جسمی و روحی شدید در دوران بازداشت و بازجویی، با تودیع وثیقه ۱۵ میلیارد تومانی بهصورت موقت و تا زمان برگزاری دادگاه از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد.
کُردپا پیشتر در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، در چهلودومین روز بازداشت خودسرانه «شلیر مامقادری» گزارش داده بود که او بهشدت تحت شکنجههای جسمی قرار گرفته و این شکنجهها منجر به شکستگی و خونریزی شده است؛ بهگونهای که نیروهای امنیتی ناچار شدهاند او را تحت تدابیر شدید امنیتی به بیمارستان منتقل کنند تا تحت عمل جراحی قرار گیرد.
همچنین کُردپا در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، همزمان با بیستوسومین روز بازداشت خودسرانه او، از محرومیت «شلیر مامقادری» از دسترسی به وکیل و شکنجه شدید جسمی وی خبر داده بود. او در زندان ارومیه نگهداری میشد و روند محرومیتش از حق دسترسی به وکیل، ملاقات و تماس با فرزندانش ادامه داشت. با توجه به ابتلای او به سرطان سینه، نگرانیهای جدی درباره وضعیت جسمانی او وجود داشت، بهویژه آنکه در شرایط بیماری، در بازداشتگاههای امنیتی تحت شکنجه قرار گرفته بود.
«شلیر مامقادری» که از بهمن ۱۴۰۴ تاکنون در دو مرحله بازداشت شده است، مبتلا به سرطان سینه بوده و سرپرستی دو فرزند دختر خود، از جمله یک کودک خردسال، را برعهده دارد. با این حال، در هر دو مرحله بازداشت از دسترسی به وکیل، دارو و ملاقات با خانواده محروم بوده و فرزندانش بدون سرپرست ماندهاند. او طی مدت بازداشتها تنها تماسهای کوتاهی با خانواده داشته است.
کُردپا در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، در گزارشی اختصاصی از بازداشت خودسرانه او در هجدهمین روز بازداشت خبر داده و نوشته بود که وی در بیخبری مطلق در مکانی نامشخص در ارومیه نگهداری میشود.
«شلیر مامقادری» بامداد پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی، بهصورت خودسرانه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. این دومین بازداشت خودسرانه او طی سه ماه گذشته بود.
او پیشتر در نیمهشب ۱۲ بهمن ۱۴۰۴، توسط دهها نیروی امنیتی مسلح که با شکستن در منزل و همراه با خشونت، تهدید و فحاشی وارد خانه شده بودند، بازداشت شد؛ بهگونهای که حتی اجازه پوشیدن لباس مناسب نیز به او داده نشد. او در آن زمان به یکی از بازداشتگاههای امنیتی اداره اطلاعات مهاباد منتقل و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ پس از تودیع وثیقه دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.
به گفته منابع مطلع، «شلیر مامقادری» در بازداشت نخست نیز تحت شکنجه شدید جسمی و روحی قرار گرفته و یکی از پاهایش شکسته بود؛ بهگونهای که پس از آزادی مستقیماً به بیمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت و همچنان نیازمند ادامه درمان بود. در آن بازداشت نیز او از دسترسی به وکیل و ملاقات با فرزندانش محروم بوده و تنها دو تماس کوتاه با خانواده داشته است.
این بازداشتها در حالی صورت گرفته که «شلیر مامقادری» بیش از یک سال است با سرطان سینه دستوپنجه نرم میکند و تحت شیمیدرمانی قرار دارد و نیازمند مصرف مداوم دارو است. با این حال، در هر دو مرحله بازداشت اجازه همراه داشتن داروهایش به او داده نشده است.
«شلیر مامقادری» از طریق کار نظافت منازل، هزینه زندگی خود و فرزندانش را تأمین میکرده است. اکنون با ادامه بازداشت او، فرزندانش بدون سرپرست ماندهاند و نگرانیها نسبت به وضعیت آنان افزایش یافته است.
