زندان مشهد؛ ۸ سال زندان، ۸۰ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید برای سید خلیل رسولی ۵ ماه بازداشت با پای تیرخورده و بدون درمان
۲۷ خرداد ۱۴۰۵؛ پس از گذشت ۵ ماه از بازداشت خودسرانه «سید خلیل رسولی»، شهروند کُرد اهل بجنورد و از بازداشتشدگان دیماه ۱۴۰۴، وی بدون برخورداری از حق آزادی موقت و دسترسی به وکیل، به ۸ سال زندان تعزیری، ۸۰ ضربه شلاق، و ۲ سال تبعید به شهر «خاش» محکوم شده و پس از ابلاغ حکم، جهت اجرای محکومیت از زندان بجنورد به زندان وکیلآباد مشهد منتقل شده است.
یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به کُردپا گفت: «سید خلیل رسولی» پس از بازداشت، نزدیک به دو ماه در مکانی نامشخص و در بیخبری مطلق نگهداری شد و پس از انتقال به زندان بجنورد نیز به دلیل ناتوانی در تأمین وثیقه، از حق آزادی موقت محروم ماند. او در تمام دوران بازداشت از دسترسی به وکیل محروم بود و در نهایت حکم ۸ سال زندان تعزیری، ۲۰ ضربه و ۲ سال تبعید او طی هفتههای گذشته بهصورت شفاهی در زندان به وی ابلاغ شد. همچنین وی که هنگام بازداشت بر اثر شلیک گلوله به پایش زخمی شده بود، پس از گذشت بیش از پنج ماه همچنان بدون رسیدگی پزشکی مناسب در زندان بهسر میبرد و گلولهها هنوز در پای او باقی ماندهاند.
این منبع میگوید؛ این حکم برای سید خلیل رسولی در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ توسط شعبه دادیاری ۴ دادگاه کیفری استان خراسان شمالی بهصورت قطعی صادر شد و چند روز پس از ابلاغ شفاهی حکم، جهت اجرای حبس از زندان بجنورد به زندان وکیلآباد مشهد منتقل شد. با توجه به عدم دسترسی به متن دادنامه و ابلاغ شفاهی میزان حکم به این زندانی سیاسی، احتمال میرود او در ارتباط با اتهاماتی از طیف «اقدام علیه امنیت ملی» و با اعمال مجازات تکمیلی تبعید به این حکم محکوم شده باشد.
براساس اطلاعات کُردپا؛ این شهروند کُرد، پس از بازداشت در ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ نزدیک به دو ماه در مکانی نامشخص و در بیخبری مطلق تحت بازجویی و شکنجه قرار داشت، پس از پایان بازجویی به زندان بجنورد منتقل شد، اما به دلیل ناتوانی در تأمین وثیقه ۶ میلیارد تومانی از حق آزادی موقت محروم ماند.او در دوران بازداشت در بازداشتگاه از حق هرگونه تماس و ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل نیز محروم بود.
منبع مطلع کُردپا میگوید؛ پس از انتقال به زندان بجنورد و ارجاع پرونده به دادگاه نیز به دلیل وضعیت مالی نامناسب، آقای رسولی نتوانست وکیل تعیینی اختیار کند و حکومت نیز هیچ وکیل تسخیری برای او تعیین نکرد. در نتیجه، بدون داشتن هرگونه وکیل، در نهایت در اردیبهشت ۱۴۰۵ به ۸ سال زندان تعزیری و ۲ سال تبعید به شهر «خاش» محکوم شد و این حکم بهصورت شفاهی در زندان به او ابلاغ گردید.
سید خلیل رسولی شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ با یورش مسلحانه نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شد. در جریان بازداشت، بدون آنکه مقاومتی در برابر نیروهای امنیتی انجام دهد، با شلیک عمدی دو گلوله کلت کمری به پایش زخمی شد و در همان وضعیت به مکان نامعلومی منتقل گردید. او نزدیک به دو ماه در مکانی نامشخص تحت بازجویی و شکنجه بود و در تمام این مدت از حق هرگونه تماس و ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم ماند. همچنین هیچگونه رسیدگی پزشکی به پای زخمی او صورت نگرفت و دو گلوله همچنان در پای او باقی ماندهاند.
این منبع درباره وضعیت او میگوید: «حتی پس از پایان بازجویی و انتقال به زندان نیز خانواده از محل نگهداری او بیاطلاع بودند تا اینکه از طریق دیگر زندانیان متوجه شدند که در زندان است. همچنین او در حال حاضر از حق ملاقات محروم است و از لحاظ جسمی وضعیت بسیار نامناسبی دارد. به دلیل باقی ماندن دو گلوله در پایش، با درد شدید، ورم گسترده و لنگیدن هنگام راه رفتن مواجه است.»
به گفته این منبع، در ماههای ابتدایی، پای او دچار عفونت شدید شده بود و بهداری زندان تنها برای کنترل خونریزی و عفونت به او مسکن و دارو داده بود. هرچند عفونت شدید کاهش یافته، اما ورم پا، درد و مشکلات حرکتی او همچنان ادامه دارد.
این منبع مطلع همچنین میگوید: «از زندانیان و منابع داخل زندان شنیدهایم که درباره زخمیشدگان بازداشتهای امنیتی دستور داده شده تنها درمانهای سطحی و سرپایی انجام شود و بهداری زندانها اجازه رسیدگی تخصصی یا انتقال این زندانیان به مراکز درمانی را ندارند.»
به گفته وی، خانواده سید خلیل رسولی طی ۵ ماه گذشته به نهادهای مختلف مراجعه کرده و پیگیر رسیدگی پزشکی به وضعیت او بودهاند، اما هیچ مسئولی پاسخگو نبوده و حتی در برخی موارد با برخوردهای تهدیدآمیز از دفاتر قضایی بیرون رانده شدهاند.
این منبع میافزاید: «خانواده پس از انتقال او به زندان وکیلآباد مشهد نیز برای پیگیری درمان مراجعه کردند، اما مسئولان زندان در پاسخ گفتهاند: "خوب خواهد شد، چند ماه گذشته، عادت میکند." این جملات با لحنی تحقیرآمیز و تمسخرآمیز به خانواده گفته شده است.»
همچنین به گفته خانواده، دادستان خراسان شمالی در پاسخ به پیگیریهای آنان گفته است: «خدا را شکر کنید، دنبال حاشیه نباشید. بگذارید حبسش را بکشد و آدم شود، بعد بیرون بیاید زندگی کند. الان دیگر حالش خوب است، دنبال چه هستید شما؟»
سید خلیل رسولی از داخل زندان وکیلآباد مشهد نیز درباره پرونده و وضعیت جسمی خود نامهای به دیوان عالی کشور ارسال کرده است، اما تاکنون هیچ پاسخی دریافت نکرده است.
سید خلیل رسولی مجرد است و پس از فوت پدرش، سرپرستی مادر سالمند خود را برعهده داشته است. پس از بازداشت او، مادرش نیز بیمار شده است. خانواده وی از نظر اقتصادی در شرایط بسیار دشواری قرار دارند، مستأجر هستند و مادر سالمند و بیمار او بدون سرپرست در منزل تنها مانده است.
