پدرومادر ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد؛ به داد تکفرزندمان برسید، او بیگناه و در خطر جدی اعدام است
۷ اردیبهشت ۱۴۰۵؛ یک روز پس از تأیید سومین بار حکم اعدام ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان مرکزی ارومیه، در دیوان عالی کشور، پدر و مادر این زندانی با انتشار ویدیویی آکنده از نگرانی و درماندگی، خواستار توقف اجرای حکم اعدام فرزندشان شدند. حکم اعدام ناصر بکرزاده روز ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ از سوی دیوان عالی کشور تأیید و همان روز به دفتر اجرای احکام زندان مرکزی ارومیه ابلاغ شده است؛ حکمی که پیشتر دو مرتبه به دلیل نبود ادله کافی و نقض روند دادرسی، در دیوان عالی کشور نقض شده بود، اما اینبار همزمان با فضای ناشی از جنگ اخیر، مجددا تأیید شده است. پدر و مادر این زندانی در دادخواهی خود با تأکید بر بیگناهی فرزندشان و گردشگر بودن او، اعلام کردهاند که «ناصر هیچ گناهی مرتکب نشده» و خواستار آن شدهاند که «به داد ناصر برسید و نگذارید اعدام شود».
متن دادخواهی مادر ناصر بکرزاده؛
«من مادر ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد محکوم به اعدام در زندان ارومیه هستم.
سه سال است که ناصر بیگناه در زندان است.
دو بار حکم ناصر در دیوان عالی نقض شد، بار سوم مجدداً به اعدام محکوم شد، اکنون بهخاطر این جنگ حکم ناصر برای بار سوم در دیوان عالی تأیید شده است.
از همه شما تقاضا دارم به داد ناصر برسید و هر کاری میتوانید انجام دهید.
ما تنها ناصر را داریم، او تکفرزند است.
از همه شما خواهش میکنم به داد ناصر برسید و نگذارید اعدام شود.
ناصر بیگناه بود، او گردشگر بود و بهخاطر گردشگری به زندان افتاد و به او حکم اعدام دادند.
از همه خواهش میکنم به داد ناصر برسید و نگذارید اعدام شود.»
متن دادخواهی پدر ناصر بکرزاده(او به دو زبان فارسی و کُردی دادخواهی کرده است):
«من ملا منصور بکرزاده، ساکن ارومیه، تنها فرزندم به نام ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی کُرد است که مدت سه سال است در زندان به سر میبرد. پسرم کارش گردشگری بوده و سه بار در دادگاههای ارومیه محاکمه شده است؛ شعبه یک به ریاست آقای نجفزاده و شعبه سوم آقای بزرکار بار اول به پسرم حکم اعدام دادند و بار دوم و بار سوم شعبه دوم آقای قربان شاهینی و بار سوم قاضی محمودی حکم اعدام پسرم را صادر کردند.
بار اول و دوم حکم پسرم در دیوان عالی نقض شد به دلایل بسیاری که نشان میدهد پسرم بیگناه است. ولی متأسفانه بهخاطر این جنگ اخیر که در ایران اتفاق افتاد، همان شعبه ۳۹ دیوان عالی حکم پسرم را تأیید کردند. برای من و مردم جای سؤال است، پسرم که سه سال در زندان است چرا باید دو بار حکمش نقض شود و برای بار سوم همان شعبه ۳۹ حکمش را تأیید کند؟ اگر قرار باشد پسرم کاری کرده باشد، بار اول و دوم هم کرده بود و اگر نکرده باشد چرا بهخاطر این جنگ حکم اعدام پسرم را تأیید کردند؟
من خودم روحانی هستم و پسرم هم روحانی است و درس روحانیت خوانده است. مگر میشود کسی که درس روحانیت خوانده و تنها فرزندم که زیر سایه اسلام و قرآن بزرگ شده است، بیایند چنین اتهامی به او بزنند؟ لذا بنده از کلیه روحانیون اهل تسنن و از کلیه فعالان حقوق بشر و فعالان مدنی و هرکسی که بتواند کاری برای ما انجام دهد که حکم پسرم اجرا نشود، درخواست میکنم کمک کنند، چون واقعاً به پسرم ظلم میشود و واقعاً کاری نکرده است. در راه خدا هر کسی که بتواند کاری انجام دهد که حکم اعدام پسرم اجرا نشود.
به حکم آیهای که خداوند در قرآن میفرماید، کسی که بخواهد جان یک نفر را از مرگ نجات دهد، مانند این است که جان همه مردم را از مرگ نجات داده است. هرکسی که کاری از دستش بر بیاید که حکم اعدام پسرم که قرار است اجرا شود، اجرا نشود.
من میخواهم کُردی نیز صحبت کنم، شاید افرادی باشند که فارسی ندانند.»
۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، دیوان عالی کشور حکم اعدام ناصر بکرزاده، زندانی کُرد محبوس در زندان مرکزی ارومیه را که در بهمنماه ۱۴۰۴ برای بار سوم از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» صادر شده بود، عینا تأیید کرد و همان روز این حکم بهصورت رسمی به دفتر اجرای احکام زندان مرکزی ارومیه ابلاغ شده است.
ناصر بکرزاده پیشتر در آبانماه ۱۴۰۳ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» به اعدام محکوم شده بود. این حکم در فروردینماه ۱۴۰۴ در مرحله فرجامخواهی توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور به دلیل نقص تحقیقات و عدم توجه به دلایل بیگناهی نقض و برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض ارجاع شد.
در ادامه، این زندانی بار دیگر از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شاهینی به اعدام محکوم شد که این حکم نیز در آبانماه ۱۴۰۴ مجددا توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور به دلیل نقص پرونده نقض شد. با این حال، در بهمنماه ۱۴۰۴ برای بار سوم همان اتهام علیه او مطرح و حکم اعدام صادر شد که در نهایت در ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ در دیوان عالی کشور تأیید گردید.
ناصر بکرزاده، اهل ارومیه، ابتدا در ۱۸ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از چند هفته با تعهد آزاد شد، اما در ۱۲ دی ۱۴۰۲ بار دیگر بازداشت و پس از بازجویی در بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.
