ارومیه؛ ۱۸ روز بازداشت و بیخبری از سرنوشت شلیر مامقادری/ او مبتلا به سرطان و مادر سرپرست است
پنجم اردیبهشت ۱۴۰۵؛ با گذشت ۱۸ روز از بازداشت خودسرانه «شلیر مامقادری»، زن ۳۴ ساله کُرد اهل مهاباد، همچنان اطلاعی از سرنوشت او در دست نیست و مشخص نیست در ارومیه در چه مکانی نگهداری میشود. او که در بهمن ۱۴۰۴ نیز بازداشت شده بود، مبتلا به سرطان سینه است و سرپرستی دو فرزندش را بر عهده دارد. با این حال، از دسترسی به وکیل، دارو و ملاقات با خانواده محروم است و فرزندانش بدون سرپرست ماندهاند.
یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر به کُردپا گفت: شلیر مامقادری بامداد پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی، بهصورت خودسرانه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. پیگیریها نشان داده که او در ارومیه و احتمالا در یکی از مراکز امنیتی نگهداری میشود. وی طی این ۱۸ روز تنها یک تماس چندثانیهای داشته و در آن اعلام کرده حالش خوب است، اما تماس بلافاصله قطع شده است.
این دومین بازداشت خودسرانه او طی سه ماه گذشته است. در نیمهشب ۱۲ بهمن ۱۴۰۴، دهها نیروی امنیتی مسلح با شکستن درِ منزل و با خشونت، تهدید و فحاشی او را بازداشت کردند؛ در حالی که حتی اجازه پوشیدن لباس مناسب به او داده نشد. او به یکی از بازداشتگاههای امنیتی اداره اطلاعات در مهاباد منتقل شد و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ پس از تودیع وثیقه دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. به گفته منابع، وی در آن دوره تحت شکنجه جسمی و روحی شدید قرار گرفته و یک پای او شکسته شده بود؛ بهطوری که پس از آزادی مستقیما به بیمارستان مراجعه کرده و تحت عمل جراحی قرار گرفت و همچنان نیازمند ادامه درمان است. او در آن بازداشت نیز از دسترسی به وکیل و ملاقات با فرزندانش محروم بوده و تنها دو تماس کوتاه با خانواده داشته است.
این بازداشتها در حالی صورت گرفته که شلیر مامقادری بیش از یک سال است با سرطان سینه دستوپنجه نرم میکند و تحت شیمیدرمانی بوده و نیاز به مصرف مداوم دارو دارد. با این حال، در هر دو مرحله بازداشت، اجازه همراه داشتن داروهایش به او داده نشده است.
شلیر مامقادری، زن سرپرست دو فرزند دخترش است که یکی از آنها خردسال است. او از طریق کار نظافت منازل امرار معاش میکند و هزینه زندگی خود و کودکانش را تامین میکرده است.
تا زمان انتشار این خبر، هیچ اطلاعی از دلایل بازداشت این زن جوان منتشر نشده و نیروهای امنیتی نیز توضیحی در این خصوص ارائه ندادهاند. همچنین او همچنان از دسترسی به وکیل، ملاقات با خانواده، رسیدگی پزشکی و داروهای مورد نیاز خود محروم است. این وضعیت، در کنار شرایط خانوادگی او، نگرانیها درباره نقض حقوق انسانی وی و فرزندانش را افزایش داده است.
در همین رابطه، کُردپا با تاکید بر بازداشت خودسرانه شلیر مامقادری، تداوم بیخبری از وضعیت او، محرومیت از درمان با وجود ابتلا به سرطان و تنها ماندن فرزندانش، این موارد را نمونهای از نقض سیستماتیک حقوق بشر، بهویژه در قبال زنان و کودکان، ارزیابی میکند؛ نقضی که در سایه ساختارهای حاکم در جمهوری اسلامی، بدون هرگونه حمایت موثر از این اقشار آسیبپذیر ادامه دارد.
