بامداد امروز، سهشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵، حکم اعدام «ارشاد عباسی»، جوان کورد اهل روستای «زیارت تمرخان» از توابع ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه، در زندان مرکزی دیزلآباد کرمانشاه اجرا شد.
«ارشاد عباسی» نزدیک به دو سال پیش به اتهام «قتل» توسط نیروهای انتظامی بازداشت و سپس از سوی دستگاه قضایی به اعدام محکوم شده بود. طی ماههای گذشته، حکم اعدام او تأیید شد و خانواده مقتول نیز رضایت ندادند. او پیش از اجرای حکم، طی تماسی با مادرش که ویدیوی آن در فضای مجازی منتشر شده است، از خانواده خود حلالیت طلبید.
«ارشاد عباسی» فرزند شبنم بهرامی و صالح عباسی و از فرزندان طایفه «عالی» ایل «باباجانی» بود.
اجرای حکم اعدام این زندانی تا زمان تنظیم این خبر از سوی رسانههای داخل ایران یا منابع رسمی اعلام نشده است.
در ساختار مجازات «قصاص» در قوانین جمهوری اسلامی ایران، تمامی انواع «قتل عمد» صرفاً دارای یک مجازات، یعنی «قصاص نفس» هستند و عواملی همچون دفاع مشروع، نزاع ناخواسته، شرایط وقوع جرم، انگیزه متهم یا وضعیت روانی و اجتماعی او، تأثیر تعیینکنندهای در اصل مجازات ندارند. عدم تفکیک میان انواع قتل، فارغ از شدت، ضعف و انگیزه ارتکاب جرم، که در نهایت میتواند به صدور حکم اعدام منجر شود، از یک سو و واگذاری حق سلب حیات به اولیای دم از سوی دیگر، با تعهدات بینالمللی ایران ذیل مواد ۶ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بهویژه حق حیات و حق برخورداری از دادرسی عادلانه، در تعارض است. همچنین، این ساختار با وظایف حاکمیتی تصریحشده در اصول ۲۲ و ۱۵۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در زمینه حفظ امنیت جانی افراد و تحقق عدالت عمومی نیز قابل تأمل است.
از آنجا که اجرای حکم اعدام ارشاد عباسی تا زمان انتشار این گزارش از سوی هیچیک از رسانههای داخلی یا منابع رسمی اعلام نشده است، این پنهانکاری و عدم شفافیت، علاوه بر سلب امکان نظارت عمومی و راستیآزمایی روند دادرسی، ضرورت اصلاحات بنیادین حقوقی در زمینه درجهبندی جرائم منجر به قتل و بازنگری در ساختار فعلی قصاص نفس را بیش از پیش برجسته میکند.





