آژانس خبررسانی کوردپا
۱۷ آبان ۱۴۰۵؛ چهارمین گردهمایی شعر «وێرەکانی خه‌زەڵوەر» (یادمان آبان)، روز پنج‌شنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵، به مدیریت انجمن شعر و ادب بانه و با حضور شاعرانی از شهرهای مختلف کوردستان، در سالن اداره فرهنگ این شهر برگزار شد. این گردهمایی با استقبال شاعران و علاقه‌مندان به ادبیات، در سه بخش شعرخوانی برگزار شد. شاعرانی از شهرهای بانه، سقز، سردشت، نقده، پیرانشهر، کرمانشاه، مهاباد، هرسین، ایلام، مریوان، پاوه، ایوان و سنندج در این برنامه حضور داشتند و آثار خود را برای حاضران قرائت کردند.
مراسم با اجرای سرود «خوایه وەتەن ئاوا کەی» توسط کودکان مهدکودک «ساوای زیرەک» به سرپرستی ژینۆ رسولی آغاز شد. در ادامه، شاعران در سه بخش به شعرخوانی پرداختند. میان بخش‌های شعرخوانی نیز هنرمندان فولکلور، «جلال و سلام»، با اجرای ترانه‌های فولکلور کوردی و مهدی وکیلی، هنرمند اهل بوکان، با اجرای ترانه‌های آرامش‌بخش، برنامه‌های هنری اجرا کردند.
در بخش دیگری از این گردهمایی، جایزه سالانه «وێرەکانی خه‌زەڵوەر» با هدف گرامی‌داشت و ارج‌نهادن به شاعران، نویسندگان و فعالان فرهنگی و ادبی، به سه شخصیت اهدا شد؛
● استاد هیرش بێتووشی، شاعر، نویسنده و مترجم
● استاد حسن ڕەوێش، معروف به «پارێزەر»، شاعر، نویسنده و فعال محیط زیست
● استاد حاجی عبدالله همزه، شاعر، نویسنده و فعال ادبی اهل سردشت
همچنین، لوح تقدیر و تجلیل به دو تن از اعضای انجمن ادبی بانه اهدا شد: علی محمودی، معروف به «ئاودێر» و مسئول انجمن ادبی بانه، و اسماعیل غمگین، عضو هیئت اجرایی و دبیر اجرایی گردهمایی «وێرەکانی خه‌زەڵوەر».
انجمن ادبی بانه؛
انجمن ادبی بانه در سال ۱۳۶۷ (پس از پایان جنگ ایران و عراق) پایه‌گذاری شد و به‌عنوان یکی از نخستین و پیشروترین تشکل‌های مدنی و ادبی در کردستان ایران، شکاف ناشی از رکود سال‌های جنگ را پر کرد. این انجمن با برگزاری منظم جلسات نقد، شعرخوانی و کارگاه‌های داستان‌نویسی، زمینه‌ساز شکل‌گیری جریانی پویا در شعر مدرن و ادبیات داستانی (به هر دو زبان کردی و فارسی) شد و نسلی از نویسندگان، مترجمان و منتقدان برجسته را به جامعه ادبی معرفی کرد.
مهم‌ترین دستاورد و نقطه‌عطف کارنامه این انجمن، بنیان‌گذاری «جشنواره سراسری داستان بانه» بود؛ رویدادی معتبر که بانه را به یکی از قطب‌های اصلی داستان‌نویسی در ایران تبدیل کرد. این نهاد مستمر ادبی با وجود تمام محدودیت‌ها و فرازونشیب‌های دهه ۶۰ و ۷۰، نقش بسزایی در حفظ هویت فرهنگی، تقویت جریان‌های پیشرو ادبی و ایجاد پل ارتباطی میان داوطلبان و جریان‌های حرفه‌ای ادبیات در منطقه ایفا کرده است.
