۱۲ آبان ۱۴۰۵؛ در پی برگزاری رزمایش حکومتی «جان‌فدا» که قرار است چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۴۰۵، هم‌زمان با «روز دانش‌آموز و مبارزه با استکبار جهانی» برگزار شود، شهرداری بوکان با صدور دستوری خطاب به تمامی ارگان‌ها و ادارات دولتی، آن‌ها را به حضور در این مراسم ملزم کرده است. بر اساس این دستور، کارکنان ادارات حکومتی مجبور به شرکت در این رزمایش هستند.

به گفته یک منبع مطلع به کُردپا و بر اساس نامه شهرداری بوکان به تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۵، با امضای «امیر احمدی»، شهردار بوکان، که نسخه‌ای از آن به دست کُردپا رسیده است، از تمامی پرسنل شهرداری، سازمان‌ها و واحدهای تابعه خواسته شده است برای حضور حداکثری در رزمایش حکومتی «جان‌فدا» که چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۴۰۵ برگزار می‌شود، با شعار «پدافند مردم‌محور، ایران پایدار» در محل‌های تعیین‌شده حاضر شوند. بر اساس این ابلاغیه، کارکنان باید رأس ساعت ۸ صبح در محل آرامستان شهر بوکان حضور یابند.

این دستور کتبی دو گروه از کارکنان را در بر می‌گیرد؛ عموم همکاران و پرسنل که باید رأس ساعت ۸ صبح در محل آرامستان شهر بوکان حاضر شوند تا به همراه مسئولان به محل برگزاری رزمایش اعزام شوند. همچنین اعضای گردان‌های سازمان‌دهی‌شده، شامل افرادی که از پیش برای حضور در این گردان‌ها انتخاب شده‌اند، باید رأس ساعت ۷:۳۰ صبح در خیابان هواشناسی حاضر شده و خود را به «آقای عبدالحکیم هاشمی» معرفی کنند.

منبع آگاه کُردپا تأکید می‌کند که این دستور اجباری به جز پرسنل شهرداری بوکان، برای تمامی ادارات حکومتی ارسال شده و کارکنان این ادارات ملزم به حضور در این مراسم هستند. همچنین، به گفته این منبع، امروز تعدادی از این گروه‌ها برای تمرین رژه نظامی گرد هم آمده‌اند.

رسانه‌های حکومتی اعلام کرده‌اند که ویژه‌برنامه‌های ۱۳ آبان، روزی که در تقویم حکومتی با عنوان «روز مبارزه با استکبار جهانی» و «روز دانش‌آموز» نام‌گذاری شده است، در چارچوب رزمایش «جان‌فدا» برگزار خواهند شد.

پروژه موسوم به «جان‌فدا» پس از تنش‌های نظامی سال ۲۰۲۶ بین جمهوری اسلامی ایران، آمریکا و اسرائیل، توسط سپاه و بسیج پایه‌گذاری شد و از اواخر تابستان ۱۴۰۵ با صدور بخشنامه‌های اداری دستوری به نهادهایی مانند شهرداری‌ها، پرسنل را تحت تهدیدات انضباطی و شغلی به حضور در گردان‌های سازمان‌یافته ملزم کرد. مانور رسانه‌ای حکومت بر این رزمایش در مناسبت ۱‍۳ آبان با هدف پنهان‌سازی بحران مشروعیت، نمایش بازدارندگی و جا زدن این حضور اجباری به عنوان «حمایت داوطلبانه مردمی» صورت می‌گیرد.

این مراسم حکومتی در حالی با امنیت کامل برای حامیان حکومت برگزار می‌شود که جامعه زیر فشار کمرشکن تورم قرار داشته، اعتراضات با سرکوب و کشتار (نظیر فجایع دی‌ماه) پاسخ داده شده و حتی یک «استوری اعتراضی» با حبس و اعدام جرم‌انگاری می‌شود. از منظر حقوق بشری، این تبعیض عریان و استفاده ابزاری از معیشت کارکنان، مصداق بارز تبعیض سیستماتیک، نقض آزادی بیان و سلب آزادی اراده و کرامت انسانی (موضوع مواد ۱ و ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر) است.