آژانس خبررسانی کوردپا
۲۰ مهر ۱۴۰۵؛ با گذشت ۴ روز از انتقال ناگهانی و بدون اطلاع خانواده و وکیل «پرهام پروری»، زندانی سیاسی کورد محکوم به ۱۵ سال حبس، به زندان زاهدان، هیچ خبری از سرنوشت و وضعیت او در دست نیست و وی در این مدت هیچ تماسی با نزدیکانش نداشته است. پرهام پروری ۴ سال و ۱۱ روز است که بدون برخورداری از حتی یک روز مرخصی در بازداشت به‌سر می‌برد که ۳ سال و نزدیک به ۴ ماه آن را در تبعید در استان سیستان و بلوچستان گذرانده است. او مربی و مدال‌آور مسابقات شنا و فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک است.
یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به کُردپا گفت؛ «پرهام پروری»، جوان ۲۹ ساله کورد روز جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵، بدون اطلاع قبلی به خانواده و نزدیکانش، همراه با چند زندانی دیگر از زندان ایرانشهر به زندان زاهدان منتقل شده است. با گذشت چهار روز از این انتقال، هیچ اطلاعی از سرنوشت و وضعیت او در دست نیست و وی هیچ تماسی با خانواده‌اش نداشته است.
پرهام پروری در ۱۰ مهر ۱۴۰۱، هم‌زمان با اعتراضات ژن، ژیان، ئازادی، در تهران بازداشت شد و پس از طی مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی، به اتهامات «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» به ۱۵ سال حبس، شامل ۱۰ سال حبس در تبعید و پنج سال حبس تعزیری، محکوم شد. حکم او در ۲۸ آذر ۱۴۰۲ از سوی شعبه نهم دیوان عالی کشور عینا تأیید شد. سومین درخواست اعاده دادرسی او در ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ پذیرفته و حکم صادرشده نقض شد؛ با این حال، بنا بر اعلام مادرش در ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، اتهام «محاربه» همچنان به قوت خود باقی مانده و پرونده به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب ارجاع شده است. او در طول دوران حبس، بدون حتی یک روز مرخصی، در زندان‌های مختلف نگهداری و به زندان‌های ایرانشهر و زاهدان تبعید شده است.
سابقه بازداشت و محکومیت پرهام پروری؛
۱۰ مهر ۱۴۰۱، پرهام پروری در جریان اعتراضات ژن، ژیان، ئازادی بازداشت و به زندان فشافویه منتقل شد. او پس از یک هفته نگهداری در این زندان، به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت.
۱۸ آبان ۱۴۰۱، دادسرای امنیت زندان اوین او را به اتهام «محاربه» متهم و تفهیم اتهام کرد. در ادامه، دادگاه از پذیرش وکیل تعیینی برای رسیدگی به پرونده او ممانعت کرد و دسترسی وکیل به پرونده را نپذیرفت.
۴ دی ۱۴۰۱، پس از گذشت ۴۶ روز از بازداشت خودسرانه، اجازه دسترسی به وکیل تعیینی به او داده شد. «مازیار طاطایی»، وکیل پایه‌یک دادگستری، پس از دسترسی به پرونده آقای پروری به خانواده او اعلام کرد که اتهام «محاربه» در این پرونده همچنان به قوت خود باقی است.
۱۴ دی ۱۴۰۱، آقای پروری طی تماس تلفنی به خانواده‌اش اعلام کرد که به زندان تهران بزرگ منتقل شده است.
۲۰ فروردین ۱۴۰۲، پرهام پروری به همراه نزدیک به ۳۵ زندانی دیگر از زندان تهران بزرگ به زندان اوین منتقل شد. قرار بود جلسه دادگاه او روز ۲۱ فروردین در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران برگزار شود، اما این جلسه به دلایل نامعلومی برگزار نشد.
۷ خرداد ۱۴۰۲، نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات پرهام پروری در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «عموزاد» و با حضور «مازیار طاطایی»، وکیل پرونده، برگزار شد. در این دادگاه، او به اتهامات «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» محاکمه شد و قاضی دادگاه به خانواده پرهام پروری اعلام کرد که حکم او طی دو هفته آینده ابلاغ خواهد شد. در نهایت، روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۲، او به اتهامات مذکور به ۱۰ سال حبس در تبعید در زندان جاسک، واقع در استان هرمزگان، و پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.
۲۸ آذر ۱۴۰۲، حکم حبس و تبعید پرهام پروری از سوی شعبه نهم دیوان عالی کشور عینا تأیید و به وکیل پرونده او ابلاغ شد.
۲۳ دی ۱۴۰۲، پرهام پروری بدون اطلاع خانواده‌اش و به‌صورت مخفیانه از زندان اوین به زندان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان تبعید شد.
۲۲ شهریور ۱۴۰۳، درخواست اعاده دادرسی آقای پروری از سوی دیوان عالی کشور برای دومین بار رد شد.
۱۹ مهر ۱۴۰۳، کُردپا گزارش داد که پرهام پروری برخلاف اصل تفکیک جرائم، در بند زندانیان متهم به جرائم مرتبط با مواد مخدر و قتل نگهداری می‌شود. «سروه سوزنی»، مادر این زندانی سیاسی، اعلام کرد که فرزندش در شرایط بسیار نامناسبی در زندان ایرانشهر به‌سر می‌برد. به گفته او، این زندان اساسا مرکز بازپروری و کارآموزی برای زندانیان مرتبط با جرائم مواد مخدر و جرائم سنگین است و به‌هیچ‌وجه برای نگهداری زندانیان سیاسی مناسب نیست. او همچنین از نگرانی خود نسبت به جان فرزندش در این زندان خبر داد و گفت که در جریان یک درگیری، چند زندانی پرهام را مورد ضرب‌وشتم قرار داده‌اند که در نتیجه آن، چشم او دچار شکستگی شده و شش بخیه خورده است. همچنین، با پرتاب فلاکس چای، بدن وی دچار سوختگی شدید شده بود. مادر این زندانی سیاسی تأکید کرده بود که فرزندش مهندس و قهرمان شناست و باید در بند زندانیان سیاسی نگهداری شود، نه در میان زندانیان متهم به جرائم مواد مخدر و قتل.
۱۰ آبان ۱۴۰۳، پرهام پروری از زندان ایرانشهر به بند زندانیان سیاسی زندان زاهدان منتقل شد.
۱۳ اسفند ۱۴۰۳، «مازیار طاطایی»، وکیل پرونده آقای پروری، در صفحه ایکس خود نوشت که سومین درخواست اعاده دادرسی تقدیمی برای موکلش، پرهام پروری، از سوی شعبه رسیدگی‌کننده در دیوان عالی کشور پذیرفته شده و با نقض حکم صادرشده، ابراز امیدواری کرد که شعبه هم‌عرض به دلیل نبود ارکان قانونی جرم محاربه، رأی بر برائت او صادر کند.
۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، «سروه سوزنی»، مادر پرهام پروری، در صفحه اینستاگرام خود نوشت که اعاده دادرسی فرزندش تنها در مورد یک اتهام جزئی پذیرفته شده و اتهام «محاربه» همچنان به قوت خود باقی است. پرونده نیز به شعبه هم‌عرض، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، ارجاع شده است.
درباره پرهام پروری؛
پرهام پروری، ۲۹ ساله، شهروند کورد اهل سقز و ساکن تهران در زمان بازداشت، مربی و مدال‌آور مسابقات شنا و فارغ‌التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی ارومیه است. او هم‌زمان با خیزش سراسری در واکنش به قتل ژینا-مهسا امینی، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به اتهام «محاربه» متهم شد. پرهام پروری به ۱۵ سال حبس محکوم شده است که ۱۰ سال آن در تبعید اجرا می‌شود. پدر و مادر او، مظفر پروری و سروه سوزنی، از فرهنگیان بازنشسته سقز هستند.
کُردپا؛
کُردپا ضمن محکوم کردن این حکم ناعادلانه، تأکید می‌کند که با وجود نقض حکم صادرشده از سوی دیوان عالی کشور در آخرین روند رسیدگی به پرونده، پرهام پروری همچنان بدون رسیدگی مجدد و تعیین تکلیف قضایی، پس از گذشت بیش از یک سال و هفت ماه در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. از سوی دیگر، حبس در تبعید رنج مضاعفی را بر این زندانی سیاسی و خانواده‌اش تحمیل می‌کند؛ چرا که فاصله جغرافیایی و هزینه‌های سنگین رفت‌وآمد، امکان ملاقات خانواده با او را محدود کرده و دسترسی به مرخصی و برخورداری از حق ارتباط با خانواده را در محیطی ناآشنا دشوارتر می‌سازد. کُردپا خواستار رسیدگی مجدد و عادلانه به پرونده پرهام پروری، پایان دادن به بلاتکلیفی قضایی و رعایت حقوق اولیه او به‌عنوان یک زندانی است.
