علیرضا صیدی، نوجوان ۱۶ ساله کورد، دانش‌آموز تیزهوشان و تک‌فرزند پسر خانواده، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در مقابل فرمانداری شهر قدس (قلعه‌حسن‌خان) با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوب به‌شدت زخمی شد و بر اثر خونریزی شدید داخلی، در مسیر انتقال به بیمارستان جان باخت؛ چراکه بیمارستان «قاسم سلیمانی» به قتلگاه دوم مجروحان تبدیل شده و امکان انتقال او به این مرکز وجود نداشت. خانواده ۱۹ دی‌ماه پس از مراجعه به بیمارستان نور شهریار و اطلاع از انتقال اجساد، راهی کهریزک شدند و پس از دو روز جست‌وجو در سوله‌های مملو از پیکر، جسد او را تحویل گرفتند. خاکسپاری و مراسم چهلم او در آبدانان، با وجود شلیک نیروهای امنیتی، به صحنه اعتراضات گسترده ضد‌حکومتی، نخواندن نماز میت و گیسوبُران نمادین خواهرش تبدیل شد. نهادهای امنیتی برای اعلام او به‌عنوان «شهید حکومتی» بر خانواده فشار آوردند، اما آنان مخالفت کردند.